بررسی بازی Angry Birds Blast؛ وقتی احتیاط بیش از حد، خلاقیت را از بین می‌برد

امروزه دیگر کمتر کسی را می‌توان یافت که از بازی Angry Birds چیزی نداند و آن را تجربه نکرده باشد. خلاقیتی که رویو (Rovio) با انتشار اولین نسخه Angry Birds از خود نشان داد به قدری بازی‌بازان را مجذوب خود کرد که در مدت کوتاهی پرندگان خشمگین را به اوج محبوبیت رساند. محبوبیتی به اندازه بازی Clash of Clans در زمان حال. البته محبوبتی به مراتب ارزشمندتر از محبوبیتِ ساخته سوپرسل.

از این‌ها که بگذاریم، با لیست بلند بالای نسخه‌های متفاوت سری بازی Angry Birds روبرو می‌شویم. این فهرست را شاید به دو بخش اصلی می‌توان تقسیم بندی کرد. قبل از انتشار Angry Birds Go و بعد از انتشار آن. اگر دلیل این تقسیم بندی را جویا شوید، باید بگویم که بزرگ‌ترین تغییری که با انتشار Angry Birds Go رخ داد، تحول در گیم‌پلی بازی بود. تا پیش از آن گیم‌پلی بازی تغییرات کوچکی در خود داشت؛ اما از دسامبر 2013 بود که برای اولین بار پرندگان خشمگین را در سبک ریسینگ طبقه بندی کردیم. در واقع رویو تصمیم گرفت تا نسخه‌های مختلفی از سری Angry Birds را با سبک‌هایی کاملا متفاوت عرضه کند. این روند پس از انتشار Angry Birds 2 نیز ادامه یافت تا هم‌اکنون شاهد بازی Angry Birds Blast باشیم.

در همان نگاه اول نیز متوجه خواهید شد که نسخه جدید پرندگان خشمگین، عنوانِ موفق Candy Crush را الگوی خود قرار داده است. روند کلی گیم‌پلی بازی دقیقا به همان شکلی است که در عنوان Candy Crush شاهد آن هستیم. متاسفانه رویو حتی به جای الگوبرداری یک کپی برداری کامل انجام داده است. در حالی که می‌توانست خلاقیت‌های زیادی در بازی به خرج دهد، تصمیم گرفته تا یکی از محتاطانه‌ترین عناوین خود را بسازد.

رویو حتی به منوی انتخاب مراحل نیز رحم نکرده و در همین مورد نیز فضایی دقیقا شبیه به Candy Crush طراحی کرده است. وقتی بازی را شروع می‌کنید تنها تفاوتی که هست، استفاده از پرندگان معروف به جای آب نبات است. البته خوشبختانه رویو کورسوی امیدی از خود برجای گذاشته است تا حداقل بفهمیم که در حال تجربه نسخه‌ای از Angry Birds هستیم. رفته رفته که در مراحل پیش می‌رویم با مراحل متنوعی روبرو می‌شویم. تنوع‌هایی که جالب هستند؛ اما نمی‌توان آن را دلیلی بر برتری یا تمایز این بازی نسبت به سایر هم سبک‌هایش دانست. بزرگترین موردی که وجود دارد این است که هنوز هم از بین بردن خوک‌ها هدف اصلی شما است و همین موضوع باعث می‌شود نسبت به بازی خوشبین‌تر باشیم. در واقع با این بار شما با انتخاب کردن پرنده‌های مجاور یک خوک به آن صدمه خواهید زد.

متاسفانه موضوع مهم دیگری که باعث می‌شود از Angry Birds Blast دلسرد شویم، عدم تفاوت میان پرنده‌های مختلفِ موجود در بازی است. همه ما می‌دانیم که هر کدام از پرنده‌ها ویژگیِ خاص خود را دارند و همین موضوع سبب تنوع و هیجان در بازی می‌شود. یعنی شما برای هر هدفی باید از پرنده مخصوصی استفاده کنید. ایده‌ای که هم بازی را چالشی‌تر می‌کند و هم جذابیتِ آن را بالا می‌برد. تقریبا در تمامی نسخه‌های Angry Birds، این ایده به عنوان خط قرمزی برای رویو تلقی می‌شد که هرگز پا روی آن نگذارد؛ اما این بار به نظر می‌رسد به قدری در ساخت بازی کم‌کاری شده است که این اصلِ بدیهی نیز از یاد رفته است. عملا قدرت‌هایی که با گرفتن ستاره‌‌های متعدد در هر بازی به دست می‌آورید، در روند بازی شما تاثیر دارد و هیچکدام از پرندگان عملکرد متفاوتی از خود نشان نمی‌دهند.

از مطالب بالا که بگذریم، اگر Angry Birds Blast را از مقایسه با هم‌ردیفانش فارغ کنیم، شاهد بازی سرگرم کننده‌ای هستیم. عنوانی که دقیقا همانند Candy Crush می‌تواند اعتیادآور باشد. تعداد مراحل بازی بسیار زیاد است و در آپدیت‌های بعدی باز هم به میزانِ آن اضافه خواهد شد. از دیگر نکات مثبت بازی، سختی و چالشی بودن آن است. اگرچه رویو می‌توانست بازی را سخت‌تر از این هم بکند؛ اما بازهم شاهد عنوانی هستیم که ما را به فکر کردن و دقت در انتخاب، مجبور می‌کند و قرار نیست به راحتی و آسانی همه چیز حل شود. هر چقدر پیش بروید بازی سخت‌تر و سخت‌تر می‌شود و اهدافی که باید به آن‌ها برسید نیز بیشتر و بیشتر می‌شود. علاوه بر این شما 5 بار فرصت شکست دارید و پس از این 5 بار یا باید مدتی بازی را کنار بگذارید تا دوباره 5 فرصت دیگر بدست آورید یا اینکه پول‌های خود را خرج کنید و فرصت بیشتری بخرید. همین مسئله باعث می‌شود که اولا بسیار هوشمندانه بازی کنید و ثانیا به استفاده از قابلیت‌ها و امکانات موجود، ترغیب شوید.

علاوه بر این‌ها، برخی اهداف فرعی نیز به طور کلی برای بازی‌باز تعریف شده است که با عملی کردن آن‌ها می‌توانید امتیاز جمع کنید. این ماموریت‌ها نیز در نوع خود باعث می‌شوند تا مراحلِ بازی ارزش تکرار داشته باشند. همچنین، مراحلی در بازی وجود دارد که با نام Hard مشخص شده‌اند و شما را به شدت به چالش می‌کشند.

طراحی هنری، موسیقی و گرافیک بازی در سطح بسیار خوبی قرار دارد. خوشبختانه رویو هنوز جذابیت‌های ظاهریِ سری Angry Birds را حفظ کرده است. موسیقی بازی نیز اگرچه آن موسیقیِ معروف و اصلیِ این فرنچایز نیست؛ اما جالب و دلنشین است. متاسفانه تفاوت و تمایز میان پرندگان، حتی در صداگذاری عکس‌العمل آن‌ها نیز رعایت نشده است. تمامی پرندگان صداگذاری مشابهی دارند و لمس کرد هرنوع از آن‌ها عکس‎‌العمل کاملا یکسانی را به دنبال دارد.

بازی Angry Birds Blast در مقایسه با عناوین قبلی رویو خلاقیت بسیار کمتری دارد و سازندگان در موردِ آن به قدری محتاطانه کار کرده‌اند که به جای الگوبرداری، شاهد یک کپی‌برداری هستیم و این چیزی نیست که ما از سری Angry Birds انتظارش را داشته باشیم. Angry Birds Blast به تنهایی یک بازی خوب در سبک خودش است که قطعا طرفداران این‌گونه بازی‌ها را راضی خواهد کرد. زیرا هم تنوع لازم را دارد و هم نامِ بزرگی همچون Angry Birds را یدک می‌کشد؛ اما اگر این بازی را در کنار بقیه هم ردیفانش قرار دهیم، Blast نه تنها چیز جدیدی به این ژانر اضافه نکرده است، بلکه بسیاری از المان‌های خود را از عناوین موفقِ این سبک گلچین کرده است و به هیچ وجه نظاره‌گر نوآوری خاصی در آن نیستیم. اگر عناوین مختلفی را در این سبک تجربه کرده‌اید، بازی کردن این عنوان چیز جدیدی به شما ارائه نمی‌دهد. فقط ظاهر قضیه فرق کرده است. همین و بس.