با عرضه بازی تیراندازی اولشخص High on Life 2، بار دیگر بحثهای داغ در انجمنهای فنی بازیهای کامپیوتری درباره توازن میان کیفیت بصری و نرخ فریم در موتور گرافیکی Unreal Engine 5 بالا گرفته است. بررسی جدید دیجیتال فاندری (Digital Foundry) نشان میدهد که این بازی، ضمن ارائه جلوههای بصری خیرهکننده، مرزهای توانایی سختافزارهای کنونی را جابهجا کرده است.
بر اساس تحلیل فنی دیجیتال فاندری، بازی High on Life 2 نسبت به نسخه قبلی (محصول سال 2022)، یک جهش بزرگ محسوب میشود. سازندگان در این نسخه به طور کامل از قابلیتهای کلیدی Unreal Engine 5 استفاده کردهاند؛ از منظر قابلیت Nanite، لبههای چندضلعی (Polygon) تقریباً از بین رفتهاند و اشیا و شخصیتها بهصورت کاملاً گرد و با جزئیات هندسی بینظیری به نظر میرسند.
از منظر قابلیت Lumen، سیستم نورپردازی جهانی باعث شده تا شخصیتها و محیطها به شکلی یکپارچه و واقعگرایانه با هم ترکیب شوند و ظاهری شبیه به انیمیشنهای سینمایی (CGI) را خلق کنند. از منظر قابلیت Virtual Shadow Maps، سایهها با دقت بسیار بالایی رندر میشوند که عمق بصری بازی High on Life 2 را دوچندان کرده است.
چالش عملکرد بازی High on Life 2 روی کنسولها؛ بهای سنگین برای 60 فریم
گزارش دیجیتال فاندری اشاره میکند که بازی High on Life 2 روی کنسولهای PS5 و Xbox Series X/S تنها یک حالت گرافیکی دارد که هدف آن، اجرای بازی با نرخ 60 فریم بر ثانیه است. برای دستیابی به این هدف بصری، استودیو Squanch Games ناچار به فدا کردن برخی پارامترها شده است. آنها برای حفظ پایداری فریم، رزولوشن بازی High on Life 2 را در سطح پایینتری قرار دادهاند که این امر، میزان شفافیت تصویر در نمایشگرهای بزرگ را کاهش میدهد.
کنسول PS5 بازی High on Life 2 را در رزولوشن داخلی حدود 720p رندر میکند، درحالیکه دستگاه Xbox Series X با برتری نسبی، به رزولوشن حدود 792p دست مییابد. متأسفانه کنسول پیشرفته PS5 Pro کمی ناامیدکننده در پردازش بازی High on Life 2 ظاهر شده است؛ چراکه هیچکدام از قابلیتهای Upscaling مانند TSR و PSSR (فناوری اختصاصی سونی) ارتقای چندان بزرگی در کیفیت تصویر بازی به وجود نمیآورند.
بازی High on Life 2 در کنسول Xbox Series S با رزولوشن کمی پایینتر اجرا میشود؛ اما مسئله اصلی این است که قابلیت نورپردازی Lumen حذف شده و کیفیت سایهها و بافتها کاهش پیدا کرده است؛ تا جایی که بازی بخش زیادی از هویت بصری خود را از دست میدهد.
ارزیابی عملکرد نسخه PC بازی High on Life 2
یکی از نکات قابلتوجه گزارش دیجیتال فاندری، عملکرد بازی High on Life 2 روی پلتفرم PC است. این رسانه تأکید میکند که نسخه کامپیوتر بازی High on Life 2 بسیار سنگین است، درحالیکه سیستمی ردهبالا با پردازنده Core i9 13900K و کارت گرافیک RTX 5090، میتواند خروجی بصری خیرهکنندهای را از آن بگیرد.
آزمایشهای بعدی با پردازنده Ryzen 5 3600 و کارت گرافیک RTX 4060 تجربهای واقعاً ناامیدکننده رقم زد. حتی با تنظیمات Medium و فعالبودن DLSS در حالت Performance روی وضوح 1440p، لگهای شدید و افت محسوس نرخ فریم نشان میدهد که بازی High on Life 2 چندان با کارت گرافیکهای 8 گیگابایتی سازگار نیست.
ارتقا از RTX 4060 هشت گیگابایتی به RTX 4060 Ti شانزده گیگابایتی شرایط را بهمراتب بهتر کرد و امکان بازگشت به تنظیمات High را با استاتر کمتر فراهم آورد؛ اما این بار سیستم استریمینگ پسزمینه بازی به محدودیتهای پردازنده Ryzen 5 3600 برخورد میکند و در برخی صحنهها نرخ فریم را به محدوده FPS 40 کاهش میدهد. حتی در این شرایط نیز، در وضوح 1440p با DLSS روی حالت Performance، در صحنههای سنگینتر به دلیل محدودیت GPU، نرخ فریم به محدوده 50 فریم بر ثانیه میرسد و تمام این آزمایشها، تنها مربوط به بخشهای ابتدایی بازی High on Life 2 است.
جمعبندی
در مجموع، پیسی گیمرها باید بدانند که بازی High on Life 2 بسیار سنگین است که برای اجرای روان آن، به یک سیستم قدرتمند احتیاج دارند. اما زمانی که آنها سختافزار قدرتمندی در اختیار داشته باشند، از کیفیت بصری اثر لذت خواهند برد.
از سوی دیگر، بر اساس این آزمایشها، سختافزارهایی که از نظر تئوری با کنسولها برابر هستند، نمیتوانند عملکردی مشابه کنسولها ارائه دهند. این موضوع نشاندهنده بهینهسازیهای اختصاصی برای معماری کنسولها در بهرهگیری از Unreal Engine 5 است. ظاهراً بازی High on Life 2 از نسخه 5.5.4.0 آنریل انجین استفاده میکند.
باوجود تمام بحثهای فنی و افتوخیز عملکرد، دیجیتال فاندری معتقد است بازی High on Life 2 با الهامگرفتن از آثاری مانند Sunset Overdrive و Bishock Infinite، تجربهای مفرح، خلاقانه و با سیستم مبارزات ارتقایافته (از جمله مکانیک جدید اسکیت بورد) ارائه میدهد که آن را به یکی از عناوین شاخص سال 2026 تبدیل کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید