در پی تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی و تحریمهای غرب، نگرانیها درباره احتمال جدا شدن اینترنت روسیه از شبکه جهانی افزایش یافته است. کارشناسان میگویند مسکو طی سالهای اخیر، زیرساختهای لازم برای مدیریت و کنترل مستقل فضای آنلاین خود را تقویت کرده و سناریوی راهاندازی اینترنت ملی دیگر صرفاً یک فرضیه دور از ذهن نیست.
بر اساس تازهترین گزارش خبرگزاری بیبیسی، مردم روسیه نسبت به جدایی احتمالی از اینترنت بینالملل نگران هستند. این نگرانیها بهویژه پس از آغاز جنگ با اوکراین پررنگتر شد؛ زمانی که شرکتهای فناوری غربی فعالیت خود را در روسیه محدود کردند و دسترسی کاربران روس به برخی سرویسهای بینالمللی هم کاهش پیدا کرد. در چنین بستری، ایده «اینترنت ملی» که سالهاست در سیاستگذاریهای کرملین مطرح است، ابعاد عملیتری به خود گرفته است.
در دوره ریاستجمهوری پوتین، قوانین متعددی برای افزایش کنترل دولت بر ترافیک داده و الزام شرکتهای فناوری به ذخیرهسازی اطلاعات کاربران در داخل کشور تصویب شده است. این سیاستها بهمنظور ارتقای امنیت سایبری و مقابله با تهدیدات خارجی توجیه میشوند؛ اما منتقدان اعتقاد دارند که نتیجه آن میتواند محدودسازی آزادی دسترسی شهروندان به اطلاعات جهانی باشد.
نقش روسکومنادزور در اجرای سیاست فیلترینگ بر اینترنت روسیه
روسکومنادزور، نهاد ناظر بر ارتباطات روسیه، در سالهای گذشته نقش اساسی در اجرای سیاستهای فیلترینگ داشته و بارها اقدام به مسدودسازی پلتفرمهای خارجی کرده است. توسعه سامانههای فنی برای کنترل ترافیک اینترنت از مسیرهای داخلی و آزمایشهای دورهای برای سنجش پایداری شبکه ملی نیز بخشی از همین راهبرد عنوان میشود.
بااینحال، برخی تحلیلگران باور دارند جدایی کامل روسیه از اینترنت بینالملل، هزینههای اقتصادی و فناورانه سنگینی به همراه خواهد داشت و میتواند بر کسبوکارهای دیجیتال، تجارت خارجی و دسترسی به فناوریهای نوین اثر منفی بگذارد. در سال گذشته، دولت روسیه برای اجرای طرح گسترده «اینترنت ملی»، از پیامرسان بومی با نام MAX رونمایی کرد. این پیامرسان قرار است جایگزین نمونههای خارجی شود و شباهت زیادی با «وی چت» کشور چین دارد.
دیدگاهتان را بنویسید