بررسی گوشی موبایل Huawei Ascend Mate

بزرگ اندرویدی

یکی از اتفاقاتی که چند وقتی است در دنیای گوشی‌های هوشمند در حال رخ دادن است، رشد ابعاد گوشی‌ها و افزایش اندازه صفحه‌نمایش آنها است. در ابتدای امر پای محصولاتی به نام فبلت به میان آمد تا توجیهی برای ساخت یک گروه جدید از محصولات هوشمند با ابعادی غیر متعارف به عنوان یک گوشی باشد. اما خیلی زود با افزایش ابعاد گوشی‌ها (مانند Galaxy S4 و Xperia Z پنج اینچی یا LG Optimus G Proبا Optimus G Pro 5/5بعاد گوشی های معمول (مانند اشد. اما ولاتی  دادن است، رشد ابعاد گوشی ها و افزایش اندازه صفحه نمایش آنها است.  با صفحه‌نمایش 5/5 اینچ) مرز بین گوشی‌های هوشمند و فبلت‌ها کمرنگ شد و از قرار شرکت‌ها همچنان برای بزرگتر شدن مصمم هستند. آخرین حرکت در این زمینه مربوط به کمپانی هواوی می‌شود که اواخر سال قبل اعلام کرد بزرگترین گوشی هوشمند دنیا را عرضه خواهد کرد! این گوشی Ascend Mate نام دارد و ما را به دردسر بزرگی انداخته است!

دردسرهای هویت یابی

دردسر ما بر سر این مسئله است که واقعاً نمی‌دانیم Ascend Mate را چه باید بنامیم و در چه گروهی قرار دهیم. امروزه ما با تبلت‌های هفت اینچی مختلفی روبرو هستیم که جزو محصولات پر طرفدار به حساب آمده و نام تبلت را یدک می‌کشند. Ascend Mate با اندازه صفحه‌نمایش 6/1 اینچ به منطقه تبلت‌ها بسیار نزدیک شده است. دست گرفتن یک گوشی پنج اینچی به اندازه کافی جلب توجه می‌نماید و حالا این محصول بزرگ بیش از پیش نظر اطرافیان شما را به خود جلب خواهد کرد (تصویر یک Ascend Mate را در کنار گوشی 4/7 اینچی LG Optimus G نشان می‌دهد).

همچنین اندازه بسیار بزرگ باعث می‌شود تا نتوانید به راحتی آن را در جیب شلوارتان قرار دهید (مگر آنکه جیب عمیق و بزرگی داشته باشید). Ascend Mate در گروه فبلت‌ها هم شاید نتواند قرار گیرد. زیرا این گروه از محصولات عموماً دارای قلم نوری و ابزارهای اختصاصی برای یادداشت برداری با کمک قلم و موارد منحصر به فرد دیگر هستند که Mate فاقد این موارد است. به هر حال هواوی از عبارت گوشی هوشمند برای این محصول استفاده کرده و ما هم Ascend Mate را به عنوان یک گوشی هوشمند بررسی خواهیم کرد.

برخورد دوم

بهتر است خیلی خودمان را درگیر اینکه این وسیله چه می‌نامیم نکنیم، زیرا کیفیت بالای ساخت این گوشی باعث می‌شود تا در اولین استفاده موضوع هویت را به طور کامل فراموش کرده و هواوی را به خاطر استفاده از مواد با کیفیت در ساخت بدنه تحسین کنید. کل بدنه این گوشی از پلاستیک ساخته شده است و به همین خاطر وزن این گوشی به کمتر از 200 گرم رسیده که باعث می‌شود این گوشی در دست شما سنگینی نکند. قاب پشت گوشی باز نمی‌شود و کاربر به باتری دسترسی ندارد. طراحی منحنی شکل قاب پشت نیز باعث شده تا ضخامت این گوشی افزایش پیدا کند. کارت حافظه (که به علت محدود بودن فضای ذخیره‌سازی داخلی باید حتماً یکی خریداری کنید) و محل نصب سیم‌کارت نیز از طریق درپوش‌های اطراف گوشی صورت می‌گیرد (تصویر 2).

نحوه قرارگیری کلیدهای روشن و خاموش و تغییر حجم صدا نیز به نحوی است که دسترسی به آنها آسان‌تر باشد. حس خوب دیگر در زمان روشن کردن گوشی و دیدن صفحه‌نمایش رخ می‌دهد. هواوی از پانل IPS برای این محصول استفاده کرده و در کنار زاویه دید بالا، دقت تصویر HD نیز باعث می‌شود تا جزییات تصویر به خوبی نمایان شده و از کار با این صفحه‌نمایش لذت ببرید (در ضمن این صفحه‌نمایش با دستکش نیز قابل لمس است). فضای خالی بین پانل و شیشه محافظ نیز بسیار کم بوده که این مسئله به افزایش کیفیت تصویر کمک خواهد کرد. البته اگر بخواهیم سخت‌گیر باشیم باید بگوییم با حضور گوشی‌های پنج اینچی Full HD، دقت تصویر HD در اندازه 6/1 اینچ به نسبت کم است. اما در مقایسه با یک تبلت هفت اینچی، این میزان دقت تصویر مناسب به نظر می‌رسد (هنوز درگیر مسئله هویت هستیم!).

باز هم تفاوت

با روشن شدن گوشی، با همان صفحه قفل همیشگی هواوی که شامل سه میانبر برای اجرای نرم‌افزارهای مختلف است روبرو می‌شویم و پس از بازکردن قفل، صفحه Home نمایان می‌شود. سیستم عامل این گوشی اندروید نسخه 4.1.2 است و هواوی در زمینه رابط کاربری حرکتی بزرگ و شگرف انجام داده که شاید اولین بار در دنیای گوشی‌های اندرویدی باشد و آن، حذف منو از گوشی است. در Ascend Mate تنها با صفحه Home روبرو هستید و تمامی آیکون‌ها در کنار Widget ها، فولدر ها (تصویر 3)

و موارد دیگر در صفحات Home قرار می‌گیرند. ممکن است با خودتان تصور کنید عدم وجود منو تاثیری در کار نداشته و از همان صفحه Home می‌توان تمامی کارها را انجام داد. اما باید گفت حضور منو در گوشی‌های اندروید به مرتب کردن آیکون‌های نرم‌افزارها و Widget ها و یافتن سریعتر نرم‌افزار کمک خواهد کرد. به هر حال اگر خودتان فرد مرتبی هستید و نرم افزارهای مورد نیازتان را دسته‌بندی می‌کنید، این مسئله نباید برایتان دردسر ساز باشد. بخش جالب توجه دیگری که هواوی در نظر گرفته، تعریف پروفایل‌های صوتی مختلف برای زمان‌های گوناگون است تا در موقعیت‌های مختلف صدای گوشی را کنترل کنید (تصویر 4).

نرم‌افزارهای نصب شده روی گوشی نیز تقریباً کامل هستند. این ابزار ها شامل چرغ قوه، ضبط صدا، ابزار راه‌اندازی DLNA، Movie Editor، نرم‌افزارهای اختصاصی گوگل، ابزارهای دسترسی به شبکه اجتماعی و بازی Riptide GP می‌شوند. در بخش Setting دستگاه نیز با تنظیمات بیشتری آشنا می‌شویم. برای مثال فعال‌سازی Gloves Mode میزان حساسیت به لمس را افزایش داده و می‌توان با دستکش نیز با گوشی کار کرد. حالت دیگر Suspend Mode (تصویر 5)

نام دارد که یک منو روی صفحه ایجاد کرده و دسترسی به برخی ابزارها به صورت سریع را فراهم می‌سازد (البته ابزارهای این بخش قابل تغییر نیستند). حالت One-Hand Operation نیز همانطور که از نامش پیداست امکان دسترسی به صفحه کلید، صفحه قفل و دیگر ورودی‌های گوشی را با یک دست فراهم می‌آورد (تصویر 6).

همچنین بخشی برای صرفه‌جویی در توان مصرفی نیز در نظر گرفته شده است.

دوربین

دوربین این محصول هشت مگاپیکسلی است به یک فلاش LED مجهز شده است، اما از بابت کیفیت در رده دوربین‌های متوسط قرار می‌گیرد. رابط کاربری دوربین و امکاناتی که در دسترس قرار دارد تقریباً مشابه دیگر گوشی‌های هواوی است (این امکانات شامل تغییر در مقدار ISO، White Balance، حالت‌های عکس مختلف و ایجاد تغییر در صورت، فوکوس لمسی و غیره می‌شود). در ضمن این دوربین امکان فیلمبرداری FullHD نیز دارد. این دوربین از فلاش خود به خوبی استفاده کرده و برخی مواقع برای فوکوس بهتر نیز از فلاش استفاده می‌کنید. در نور روز، جزییات به ثبت رسیده مناسب هستند، اما از بابت رنگ با اشباع رنگی کمی مواجه هستیم که باعث کاهش شادابی عکس می‌شود (تصویر 7).

در نور کم دوربین توانایی زیادی در ثبت جزییات نقاط تاریک نداشته و با Dynamic Range محدودی روبرو هستیم (تصویر 8).

با فعال شدن فلاش از فاصله یک متری سوژه به خوبی روشن می‌شود، اما جزییات تصویر قربانی سیستم حذف نویز محیط خواهند شد (تصویر 9).

عکاسی از نزدیک در دور کم نیز به شکلی مناسب صورت می‌گیرد و با آنکه از فلاش استفاده شده، اما نتیجه راضی‌کننده است (تصویر 10).

سخت‌افزار و کارایی

هواوی تصمیم گرفته در این گوشی از چیپ‌ست ساخت خود استفاده کند که Huawei HiSilicon K3V2 نام دارد و با معماری ساخت 40 نانومتری ساخته شده است. این چیپ‌ست شامل پردازنده چهارهسته‌ای با فرکانس کاری 1/5 گیگاهرتز و یک پردازنده گرافیکی با 16 هسته پردازشی است. در کنار این چیپ‌ست دو گیگابایت حافظه RAM نیز وجود دارد. امکانات ارتباطی به نسبت کامل بوده و تنها چیزی که در نظر گرفته نشده، اتصال NFC است. قبل از شروع تست، باتری گوشی را به طور کامل شارژ کرده و حالت Optimum Performance را از بخش تنظیمات انتخاب کردیم. همچنین تمامی Widget‌های روی صفحه نیز غیرفعال شده‌اند تا تمام قدرت سخت‌افزاری گوشی صرف اجرای تست ها شود. جدول زیر نتایج تست این گوشی را نشان می‌دهد:

 با توجه به نتایح تست، می‌بینیم که هواوی در ساخت چیپ‌ست خود از پردازنده قدرتمندی استفاده کرده و توانسته امتیازهای خوبی (حتی بهتر از پردازنده مرکزی چیپ‌ست Snapdragon S4) کسب کنید. با این حال در بخش پردازنده‌گرافیکی با امتیازها و کارایی مابین پردازنده گرافیکی Geforce در چیپ‌ست NVIDIA Tegra 3 و Adreno 320 روبرو هستیم.

نتیجه‌گیری

یکی از تست‌هایی که همیشه در ماهنامه سخت‌افزار در مورد گوشی‌ها انجام می‌دهیم، نمایش آن به افراد مختلف و دریافت نظرات آنها است. در مورد Ascend Mate نظرات بسیار متفاوت بود. برخی نسبت به آن ابراز تمایل نشان داده و برخی دیگر نیز آن را نپسندیدند. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد این تنها گوشی هوشمند بزرگ سال 2013 نخواهد بود. بزودی نسخه بعدی فبلت گلکسی نوت نیز به بازار عرضه خواهد شد و تقریباً مطمئنیم که ابعادی حدود شش اینچ خواهد داشت و به احتمال زیاد با استقبال خوبی نیز مواجه خواهد شد. گوشی‌های Galaxy Mega سامسونگ نیز ابعادی بزرگتر از Ascend Mate دارند و به همین خاطر Ascend Mate در این زمینه تنها نخواهد بود. با این حال می‌دانیم که فبلت نیز همان گوشی هوشمند است که ابعادی بزرگ داشته و برای آنکه دلیلی برای خرید و یافتن جایگاهی برای آن وجود داشته باشد، از نام فبلت برایش استفاده شده است. با این حال با ورود فبلت‌ها به قلمرو تبلت‌ها و ارائه گوشی‌های هوشمند بزرگ، شاید وقت آن رسیده دوباره محصولات دیجیتالی را دسته‌بندی کرده و گروه‌بندی و نامگذاری جدیدی برایشان در نظر بگیریم. 

قیمت Huawei Ascend Mate