نظریه آشوب به تولید فیبرکربن مستحکم‌تر منتهی می‌شود

فیبر کربن یکی از موادی است که در سال های اخیر کاربردهای بسیار زیادی در صنعت اتومبیل و بخش های مشابه آن داشته است. دو ویژگی اصلی فیبرکربن یعنی وزن پایین و استحکام بسیار بالا باعث شده شرکت های اتومبیل سازی بزرگ جهان از این ماده برای تولید بخش های مختلفی از خودروها از جمله سقف، کاپوت و حتی در مدل های پیشرفته تر شاسی ماشین استفاده کنند. اما ظاهرا راهکارهای دیگری برای افزایش کارایی این ماده نیز وجود دارد.

محققین دانشگاه MIT اخیرا توانسته اند ارتباطی بین نظم اتم های کربن در رزین و چگالی و قدرت نهایی آن پیدا کنند. در نتیجه این اتفاق می توان دمای ترکیب ایده آلی را مشخص کرد که باعث افزایش قدرت و کاهش بیشتر وزن فیبر کربن می شود. تیم دانشمندان MIT در گزارش خود به نوعی بی نظمی ذاتی در ساختار رزین فنول فورمالدهید اشاره کرده اند که تشکیل دهنده ارتباطات سه بعدی بوده و نیروی زیادی برای شکستن آنها نیاز نیست؛ اما برای ساخت آنها تنها به کسر کوچکی از اتم های کربن نیاز است که به معنی سبک تر بودن ساختار نهایی می باشد. همچنین گزارش شده که در صورت استفاده از دمای بالاتر از 1832 درجه فارنهایت برای تولید فیبرکربن، استحکام ساختار با کاهش روبرو خواهد شد. با استفاده از دستاورد جدید می توان به تولید خودروها و حتی هواپیماهایی سبک تر پرداخت که با داشتن پیشرانه های یکسان دارای شتاب و حداکثر سرعت بیشتری هستند و سوخت کمتری نیز مصرف می کنند.