خالکوبی های هوشمند در راهند؟!

خالکوبی های هوشمند… تصور اینکه خالکوبی بتواند هوشمند بوده و فارغ از ماهیت خود به عنوان یک طرح، جنبه ای کاربردی هم داشته باشد، موضوع جالبی خواهد بود. عنوان “هوشمند” از آنجا می آید که این خالکوبی ویژه می تواند علائم حیاتی و یا غیر حیاتی بدن را (به اهداف مختلف همچون فعالیت ورزشی) زیر نظر داشته باشد. البته این ایده یک سد بزرگ در مقابل توسعه خود دارد: چگونه قرار است انرژی آن تامین شود؟ جوزف وانگ (Joseph Wang) یکی از محققین دانشگاه کالیفرنیا راه حلی را ارائه داده که نیاز به منبع تامین توان خارجی را مرتفع نموده و با درو کردن الکترون های درون اسید لاکتیک عرق، انرژی مورد نیاز مجموعه را تامین می کند. زمانی که در اثر فعالیت های ورزشی یا مانند آن سوخت وساز عضلات شدت می یابد، میزان اسید لاکتیک درون عرق روند افزایشی پیدا می کند.

فیزیولوژیست های ورزشی همواره به دنبال اندازه گیری میزان این اسید در خون و عضلات بوده اند و پیرو آن با کشف حضور لاکتیک در عرق ورزشکاران، سنسورهای جدیدی برای یافتن آن متولد شدند. با این پیشفرض، وانگ گام بعدی را برداشت و آنزیم هایی را در خالکوبی قرار داد که می توانند با انجام یک سری فرآیند روی اسید لاکتیک، از یک طرف میزان آن را تعیین نموده و از طرف دیگر با استخراج الکترون های درون آن، انرژی لازم جهت پردازش را تامین کنند. مقدار انرژی دریافتی چیزی در حدود 70 میکروات بر متر مربع از سطح پوست است که البته میزان آن با در نظر گرفتن ابعاد چند میلیمتری خالکوبی، به 4 میکرووات کاهش می یابد. محدودیت پیش روی این روش ضرورت حضور اسید لاکتیک است که برای آن واقعا بایستی عرق فرد در بیاید! آن هم در نتیجه سوخت و ساز شدیدعضلانی؛ مثلا رکاب زدن پیوسته به مدت نیم ساعت، که البته برای ورزشکاران چندان هم محدودیت محسوب نمی شود. بخش خوب ماجرا چشم انداز امیدبخشی است که می تواند بر روی آینده وسایل الکترونیکی پوشیدنی باز شود، آینده ای که در آن بدن منبع تامین توان است ودیگر دغدغه ای برای انرژی الکتریکی و باتری وجود ندارد.