یک شانس دیگر هم از بین رفت؛ چرا هنوز نتوانسته ایم حیات فرازمینی پیدا کنیم؟

بشر از چندین سال قبل و بعد از درک این نکته که شاید در جایی به جز زمین هم بتوان حیات پیدا کرد، به شدت به دنبال یافتن مکانی مناسب برای زندگی و همچنین حیات فرازمینی بوده است. تا به حال سیارات زیادی مورد بررسی قرار گرفته اند که از بین آنها تنها تعداد کمی دارای پتانسیل وجود حیات بر روی خود هستند و از این بین کسر بسیار کوچکی به سیارات زمین مانند مشهور هستند. مطالعه شرایط این سیارات یکی از هیجان انگیزترین شاخه های علم نجوم را تشکیل می دهد. اما این بار خبری تلخ برای علاقمندان به این شاخه از علم منتشر شده است. به نظر می رسد که ابرشراره های ستاره کوتوله قرمز میزبان سیاره فراخورشیدی کپلر-438b اتمسفر این سیاره را از بین برده اند.

براساس پژوهش صورت گرفته در دانشگاه وارویک اکثر سیارات فراخورشیدی تحت تاثیر تابش گسترده ای قرار می گیرند و به همین دلیل سکونت در آنها غیر ممکن می شود. ستاره کوتوله قرمز میزبان سیاره فراخورشیدی کپلر-438b به طور معمول در بازه های زمانی چند صد روزه تابش های ابرشراره ای با قدرتی معادل 100 میلیارد مگاتن تی ان تی را به سمت سیاره می فرستد. البته به نظر می رسد که این ابرشراره ها به تنهایی عامل نابودی اتمسفر نباشند. در واقع پدیده ای به نام بیرون رانی تاج ستاره ای باعث می شود که بخشی از جرم ستاره به فضا پرتاب شود و بدین ترتیب در صورت قدرتمند بودن این مواد اتمسفر سیاره کاملا نابود می شود. سیاره کشف شده با نسبت اندازه و دمای سطح برابری با زمین است، اما نسبت به زمین در فاصله نزدیک تری به ستاره میزبان خود قرار دارد.

براساس گزارش دیوید آرمسترانگ، رهبر گروه پژوهشی دانشگاه وارویک، کوتوله سرخ کپلر-438 برخلاف خورشید بسیار فعال است و هر چند صد روز بخش کوچکی از تاج خود را به صورت جرم انتشاری به فضا می فرستد. هریک از این جریان از بزرگترین جریان های ثبت شده در خورشید هم قدرتمند تر هستند و بنابراین سیاره اطراف آن اتمسفر خود را از دست داده است.

 سیارات فراخورشیدی به دو صورت می توانند اتمسفر خود را حفظ کنند:

• ستاره میزبان آنها فعالیت اندکی داشته باشد یا فعالیت های تابشی آن به حدی نباشد که عامل نابودی اتمسفر سیاره شود.
• سیاره دارای میدان مغناطیسی قدرتمندی باشد (مشابه زمین)، و این میدان به صورت سپر دفاعی در مقابل جریان های ستاره عمل کند.

برون رانی جرمی تاج خورشیدی به معنای پرتاب شدن ناگهانی مقدار زیادی از پلاسمای خورشید به بیرون است. در این اتفاق ممکن است بخشی از اتمسفر سیاره و یا کل آن نابود شود. حتی اگر بخشی از اتمسفر نابود شود هم آن سیاره دیگر حفاظ کافی برای مواجه با امواج فرابنفش و اشعه ایکس ندارد و بدین ترتیب سکونت موجودات مشابه انسان در آن غیر ممکن می شود. حال باید دید که آیا می توان سپر مغناطیسی ای در مقابل این امواج ایجاد کرد تا در سیاره های فراخورشیدی مناسب اتمسفر لازم برای حیات شکل بگیرد یا نه.