آیا هدست Oculus Rift در پی ایجاد یک انحصار در پلتفرم واقعیت مجازی است؟

نخستین موج از فرآیند عرضه شدن رسمی هدست واقعیت مجازی Oculus Rift به بازار از راه رسیده است و به این ترتیب می توان آغاز ورود صنعت سرگرمی به دنیای نوین واقعیت مجازی را جشن گرفت. با این حال در همین ابتدای کار برخی از جزییات مربوط به نحوه ی ساز و کار محتوا های ارائه شده برای نخستین مسافر دنیای واقعیت مجازی محل شکل گیری پرسش های تازه ای بوده و در همین گام نخست حواشی قابل ذکری را برای ابزار Oculus Rift پدیده آورده است.

یکی از اقدامات جدید سازندگان ابزار Oculus Rift که خود آن را گامی در جهت فراهم آوردن تجربه ای بهتر برای دارندگان این هدست واقعیت مجازی توصیف کرده اند، راه اندازی یک بازار آنلاین برای عرضه کردن محتوا های گوناگون مربوط به هدست واقعیت مجازی Oculus Rift به مخاطبان این ابزار است. به این ترتیب که سازندگان بازی های کامپیوتری مبتنی بر تکنولوژی واقعیت مجازی و همچنین سایر محتوا های سرگرم کننده برای هدست واقعیت مجازی Oculus Rift ، می توانند محصولات تولید شده به دست خود برای این ابزار را بر روی بازار اختصاصی آنلاین هدست Oculus Rift عرضه نمایند تا دارندگان این هدست جدید بتوانند از این طریق نسبت به خریداری محتوا های مورد علاقه ی خود اقدام نمایند. با این حال ساز و کار مربوط به نحوه ی عرضه شدن محتوا های جدید مبتنی بر تکنولوژی واقعیت مجازی بر روی بازار آنلاین اختصاصی هدست Oculus Rift محل شکل گیری بحث ها و حرف و حدیث های فراوانی بوده است. به عبارت بهتر اگر چه طراحان و صاحب امتیازان اصلی هدست واقعیت مجازی Oculus Rift سازندگان بازی های کامپیوتری یا سایر اپلیکیشن ها و محتوا های سرگرم کننده ی اختصاصی این ابزار را از انتشار آثار تولیدی خود بر روی سایر بازار های آنلاین شناخته شده در دنیای بازی های کامپیوتری منع نکرده اند، اما در این میان شرایطی وجود دارد که در همین ابتدای کار سبب ساز شکل گیری بحث ها و حرف و حدیث های گوناگونی شده است. در واقع بنا بر تایید سران شرکت Oculus سازندگان بازی های کامپیوتری گوناگون و همچنین سایر محتوا های تولیدی مبتنی بر تکنولوژی واقعیت مجازی ، برای انتشار آثار تولیدی خود هیچ اجباری برای حضور در بازار آنلاین اختصاصی هدست Oculus Rift ندارند. اما در عین حال این دسته از تولید کنندگان محتوا بر روی هدست Oculus Rift در صورت تمایل برای انتشار ساخته های خود بر روی سایر بازار ها یا خروجی های آنلاین (نظیر استیم یا بازار آنلاین ویندوز مایکرو سافت) حتماً نیاز به دریافت مجوز های لازم از صاحب امتیازان اصلی هدست واقعیت مجازی Oculus Rift و بازار آنلاین اختصاصی مربوط به آن را خواهند داشت. مجوز هایی که به نظر می رسد در قالب برخی کد های دیجیتال و کلید های الکترونیکی تعریف خواهند شد و بنا بر تایید سران شرکت Oculus کاملاً رایگان خواهند بود. به عبارت بهتر در صورت عدم دریافت مجوز های مذکور توسط سازندگان بازی های کامپیوتری یا سایر محتوا های مبتنی بر تکنولوژی واقعیت مجازی، این قبیل محتوا ها برای دارندگان هدست واقعیت مجازی Oculus Rift قابل دسترس و قابل استفاده نخواهد بود.

البته این پایان ماجرا نیست و آن دسته از تولید کنندگان بازی های کامپیوتری یا سایر محتوا های سرگرم کننده ی مربوط به ابزار Oculus Rift که قصد دارند آثار ساخته شده به دست خود را در سایر بازار های آنلاین (به غیر از بازار آنلاین اختصاصی Oculus Rift) برای مخاطبان این ابزار عرضه نمایند گرفتاری های دیگری نیز خواهند داشت. به این ترتیب که مخاطبان اصلی این محتوا های سرگرم کننده باید محتوا های مذکور را به عنوان اپلیکیشن های غیر رسمی و محتوا هایی با منبع مجهول (Unknown Sources) بر روی هدست واقعیت مجازی Oculus Rift نصب نمایند. در واقع اگر سازندگان محتوا های سرگرم کننده برای هدست واقعیت مجازی Oculus Rift تمایل نداشته باشند تا آثار ساخته شده به دست خود را توسط بازار آنلاین این ابزار یا پلتفرم اختصاصی این محصول در اختیار مخاطبان هدست واقعیت مجازی Oculus Rift قرار دهند و آن ها را از طریق سایر خروجی های شناخته شده به مخاطبان این ابزار عرضه نمایند، نه تنها برای این کار نیاز به کسب مجوز از سازندگان هدست واقعیت مجازی Oculus Rift را دارند بلکه بازی های کامپیوتری یا سایر اپلیکیشن های ساخته شده به دست آن ها از لحاظ مواردی نظیر امنیت ، صحت ، پذیرفتنی بودن محتوا و همچنین سالم بودن آن، توسط شرکت Oculus به شکل رسمی مورد تایید قرار نمی گیرند و تنها در قامت نرم افزار هایی با منبع مجهول به مخاطبان این هدست واقعیت مجازی عرضه می شوند. فرآیندی که شاید چیزی شبیه به آن را بتوان در بازار آنلاین گوگل پلی مشاهده کرد. در این میان یکی از نخستین کسانی که به ساز و کار مذکور اعتراض کرده یکی از بنیان گذاران اصلی و سران شرکت Epic (صاحب امتیاز اصلی موتور گرافیکی آنریل) یعنی آقای تیم سوینی بوده است. در واقع آقای سوینی معتقد است که شرکت Oculus با در پیش گرفتن چنین سیاستی با آن دسته از بازی هایی که از خروجی هایی نظیر شرکت Epic یا بازار آنلاین استیم در اختیار مخاطبان هدست واقعیت مجازی Oculus Rift قرار می گیرند همانند شهروندان درجه دوم رفتار کرده است. او در عین حال مدعی شده است که با وجود لزوم درخواست سازندگان بازی های کامپیوتری برای کسب مجوز از شرکت Oculus (به منظور عرضه کردن بازی های کامپیوتری مبتنی بر تکنولوژی واقعیت مجازی برای این ابزار از راه خروجی های دیگر) پلتفرم Oculus Rift دیگر یک پلتفرم باز برای تولید کنندگان بازی های کامپیوتری به شمار نمی رود و باید آن را یک پلتفرم بسته قلمداد کرد. در واقع آقای سوینی با این اظهار نظر خود سران شرکت Oculus را به در پیش گرفتن سیاست های انحصار طلبانه در مورد هدست واقعیت مجازی Oculus Rift متهم ساخته است. اتهامی که چندی پیش توسط او به شرکت مایکرو سافت نیز وارد شده بود و با توجه به سیاست های اتخاذ شده از سوی این شرکت در قبال پلتفرم جهانی ویندوز 10 سران مایکرو سافت نیز توسط آقای سوینی به اتخاذ سیاست های انحصار طلبانه در رابطه با این پلتفرم و محدود ساختن قدرت مانور سازندگان بازی های کامپیوتری بر روی پلتفرم PC متهم گردیدند. حال باید دید که سیاست های در پیش گرفته شده توسط سران شرکت Oculus در رابطه با هدست واقعیت مجازی Oculus Rift و بازار آنلاین اختصاصی مربوط به این ابزار چه تاثیر خاصی را در میزان موفقیت و محبوبیت این هدست واقعیت مجازی در میان مخاطبان خود خواهد گذاشت و از سوی دیگر وضعیت این ابزار در قیاس با سایر رقیبان خود در دنیای نوین واقعیت مجازی به چه ترتیبی خواهد بود.