بررسی سلامت روانی با استفاده از گوشی – مفید اما در تضاد با حریم شخصی

گوشی‌های هوشمندی که این روزها در دستان ما هستند، می‌توانند کلیدهایی برای سنجش سلامت روحی ما باشند. محققان دانشگاه Dalhousie به تازگی برنامه موبایلی جدیدی طراحی کرده‌اند که PROSIT نام داشته و به بررسی سلامت روانی با استفاده از گوشی می‌پردازد.

برنامه مذکور می‌تواند وضعیت کاربر مانند اضطراب یا افسردگی را براساس نحوه استفاده آن از گوشی تشخیص دهد. برنامه PROSIT به آسانی و با ردیابی قابلیت‌هایی مانند تحرکات ورزشی، خواب، تاریخچه تماس و پیام‌ها و سلیقه شما در موسیقی به نتیجه می‌رسد. البته این نتیجه گیری به اطلاعات حساس دیگری هم نیاز خواهد داشت. به عنوان مثال سرعت تایپ و میزان فشار دادن کلیدهای کیبورد در زمان تایپ، می‌تواند وضعیت روحی شما را نشان دهد.

PROSIT: برنامه‌ای برای بررسی سلامت روانی با استفاده از گوشی

در این برنامه علاوه بر بررسی رفتار و شرایط روحی کاربر، با نظارت بر نحوه استفاده از گوشی، از آنها خواسته می‌شود تا در یک کلیپ 90 ثانیه‌ای صوتی، هیجان انگیزترین بخش زندگی خود در طول هفته را توصیف کنند و وضعیت روحی خود را در یک مقیاس 5 امتیازی به برنامه گزارش دهند.

در حال حاضر حدود 300 شخص در حال تست برنامه PROSIT هستند و چیزی در حدود نیمی از این تعداد از بیماری رنج می‌برند. اما اگر شما هم نگرانی‌هایی در رابطه با امنیت و حریم خصوصی در زمان استفاده از این برنامه دارید، بد نیست بدانید که دانشمندان این پروژه به خوبی از نگرانی کاربران از ردیابی فعالیت‌های آنلاینشان آگاه هستند. استفاده از این برنامه نیازمند امضا کردن یک رضایت نامه است و گفته شده که اطلاعات آن در یک منطقه امن نگهداری خواهد شد. باوجود اینکه این روزها سرقت اطلاعات در دنیای تکنولوژی بسیار رایج است، بعید به نظر می‌رسد که اطلاعات محافظت نشده ذخیره شوند.

با وجود تمامی این شرایط، برنامه‌های این چنینی می‌‌توانند برای بررسی سلامت روح و روان بسیار مفید باشند. در حالیکه این برنامه تصویری کاملاً مشخص از سلامت روان فرد ارائه نمی‌کند، اما می‌تواند به روانشناسان کمک کند درک بهتری از بیماران خود خارج از جلسات درمان داشته باشند. باتوجه به شیوع کرونا و از آنجاییکه امکان مراجعه به مراکز درمانی ریسک بالایی دارد، استفاده از چنین برنامه‌هایی می‌تواند موثر باشد. در نهایت می‌توان امیدوار بود که این برنامه بتواند به درمان‌های هدفمند و موثرتری منجر شود، حداقل برای بیمارانی که در مرحله اول پیگیری هستند.