تلسکوپی که دنیاهای جدیدی را به انسان نشان خواهد داد

تلسکوپ فضایی هابل یکی از آن دسته ابزارهای ساخت بشری است که از زمان آغاز به کارش توانسته خدمات زیادی را در راستای پیشرفت علم انجام دهد. اما به هر حال قرار است این سازه دوست داشتنی نیز بازنشسته شود و جای خود را به تلسکوپی جدیدتر بدهد. در واقع آمریکا به عنوان کشور پیشرو در فناوری فضایی قصد دارد بزرگترین تلسکوپ تاریخ را بسازد.

این تلسکوپ جدید که پنج برابر بزرگتر از هابل و تقریبا 100 برابر قوی تر از آن است و با نام High Definition Space Telescope شناخته می شود دانشمندان را قادر خواهد ساخت تا بتوانند رازهای تمام سیارات موجود در عالم قابل مشاهده را کشف کنند. به گفته محققان، قدرت بزرگنمایی این تلسکوپ آنقدر زیات است که می تواند اشیایی تا شعاع 300 سال نوری مانند هسته یک کهکشان کوچک یا ابری گازی در مسیر برخورد با یک ستاره یا سیاره را نمایش دهد. هدف نهایی چنین پروژه ای یافتن پاسخ برای این سوال اساسی بشر است که آیا ما در تمام عالم تنها هستیم یا موجودات زنده دیگری نیز در جایی از این دنیای پهناور وجود دارند. در گزارشی که توسط انجمن دانشگاه های فعال در حوزه نجوم (AURA) به چاپ رسیده آمده است: “با وجود پیشرفت علم هنوز برخی از بزرگترین سوالات انسان بی پاسخ مانده است. آیا ما در عالم تنها هستیم؟ آیا جهان هایی شبیه به زمین وجود دارند؟ آیا در آنها نشانه هایی از حیات وجود دارد؟ حیات بر روی زمین چطور آغاز شده است؟ این موارد تنها نمونه ای کوچک از سوالاتی هستند که برای ذهن های خلاق به وجود می آیند اما هنوز نمی توان پاسخی قطعی برای آنها پیدا کرد. ساخته شدن تلسکوپ جدید و استفاده از تکنولوژی های نوین می تواند انسان را قادر به یافتن پاسخی برای این پرسش ها نماید”. البته یکی از مشکلات اساسی در راه اجرای چنین پروژه های عظیمی بحث منابع مالی است. برای مثال در سال 1995 و پیش از آغاز پروژه قبلی AURA یا همان تلسکوپ فضایی جیمز وب که در سال 2018 کار خود را آغاز خواهد کرد (و البته آن هم در نوع خود پروژه عظیمی به شمار می رود) تخمین زده می شد که برای اتمام آن به مبلغی در حدود 1.6 میلیارد دلار نیاز باشد، اما در حال حاضر مشخص شده است که ساخت تلسکوپ جیمز وب در نهایت 9 میلیارد دلار هزینه داشته. البته ظاهرا AURA و ناسا عجله ای برای اتمام سریع High Definition Space Telescope ندارند و با توجه به تصمیم گیری ها، این پروژه می تواند تا سال 2030 نیز ادامه داشته باشد.