استفاده از پسماند هسته ای برای ساخت باتری هایی با عمر بیش از 10 هزار سال

محمد گفت:

یادمه یکی از دوستام به من می گفت اصلا مهم نیست برام که ۱۰ الی ۱۰۰ سال دیگه چی میشه … برای من مهمه که الان چی شده و چی میشه. اگر الان من نون رو 500 می خرم اگر تحریم ها رو بردارن (که چقدرم برداشتن هه) نون بشه 499 تومن من خوشحال ترم تا اینکه ۱۰۰ سال دیگه که من مردم یه عده قرار باشه خوشبخت باشن. اونا به من ربطی ندارن… موضوع این نیست که نون و پنیر اورانیومی می خوریم یا نه … موضوع اینه که اگر یکبار تاریخ رو به عقب برگردی و ببینی که چرا الان ما انقدر از نظر تکنولوژی از اونا عقبیم می فهمی که ما الانم دوباره تاریخ رو تکرار کردیم. این صنایع شاید خودشون صنعت عجیب و خاصی نباشن اما سرریز علم و تکنولوژی و اقتصادی عجیب و غریبی دارن که باعث پیشرفته.
مثال تاریخیش صنعت راه آهن هست. نزدیک ۱۰۰ سال پیش روسیه و انگلیس به اتفاق همدیگه ایران رو مجبور کردن قراردادی رو امضا کنه که هیچ کدوم از صنایع مربوط به راه آهن رو حق نداره بومی کنه … اگر به خود اون کشورها نگاه کنیم می بینیم که صنعت راه آهن «کلیدی ترین» صنعتشون برای صنعتی شدن بود و با این قرارداد کاری کردن که هیچ کدوم از صنایع اصلی مثل ذوب آهن و ساخت کارخانجات صنایع سنگین و تولید دستگاه های تولیدی صنایع سنگین در کشور ما شکل نگیره.
همین اتفاق برای صنعت هسته ای افتاد. یعنی صنعتی که کارشناسا به اتفاق عقیده دارن زیربنای تمام صنایع نسلهای بعدی خواهد بود. اونا مشکلی ندارن که ما نانو داشته باشیم و یا سلول بنیادی (که البته از نظر نگه داشتن انحصار بازار با همین هم مقابله می کنن) بزرگترین مشکل اونا اینه که ما دسترسی به انرژی نداشته باشیم. چون با انرژی می شه مشکلاتی نظیر کم آبی، کشاورزی و آلودگی هوا و … رو حل کرد و در زمینه های زیادی از جمله هوا فضا و حمل و نقل الکتریکی و … پیشرفت کرد. این موضوعات برای کشورهایی که خودشون به این صنعت دست یافتن حداقل ۵۰ سال طول کشیده تا مصرف کننده هاشون هم بهره وری این صنعت رو با گوشت و پوست و استخون درک کنند ولی در کشور ما یه عده فکر می کنن با ۱۰ سال حرکت لاک پشتی تحت شدیدترین فشار ها الان باید نون و پنیر اورانیوم ۳۰ درصدی می خوردن.
امیدوارم یک روزی برسه که قد عقلامون بلندتر بشه و فراتر از نوک دماغ و شکممون رو هم ببینیم. نقد عملکرد هسته ای این دولت به معنی قبول داشتن دولت قبل و یا ضدیت با دولت فعلی نیست بلکه کاملا برمیگرده به اینکه واقعا داره چه اتفاقی برای کشور ما میفته. روزی که صنعت هسته ای بشه اولین و مهمترین منبع تامین انرژی آیا اونوقت که ما نفت نداریم و اونی هم که داریم دیگه خریدار نداره مجبور باشیم برای کیلووات کیلووات برق و انرژی از جون و خون و خاکمون بگذریم خواهیم دید که کسانی که الان مخالف این قرارداد هستن وطن پرستن و یا اونایی که با این برجام موافق بودن…