F-15 SILENT EAGLE یکی از برترین گزینه ها برای ایران

در۱۷ دسامبر  سال ۲۰۰۹ میلادی کمپانی بوئینگ نسل جدید از اف۱۵ استریک ایگل با نام F-15SE سایلنت ایگل را به نمایش گذاشت که تلاشی برای کاهش سطح مقطعی اف۱۵ ایگل بود. اف۱۵ ایگل در دهه ۱۹۷۰ به عنوان  یک شکاری رهگیر  ساخته شد ولی در دهه ۱۹۸۰ به عنوان  یک جنگنده تهاجمی در نسخه استریک ایگل جایگزین اف۱۱۱ شد . اف۱۵ برد  زیاد و توان حمل تسلیحات بالای داشت  ولی یکی از بزرگترین مشکلاتش سطح  مقطعی  بزرگش بود که بیشتر به ورودی هوا  بزرگش  بر میگشت که امواج  رادار را به باز می گردند.

اف-۱۵ ایگل (عقاب) جنگنده آمریکایی است که برای برتری هوائی به سفارش دولت آمریکا (برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و گارد ملی هوائی) طراحی و ساخته شده‌است. این هواپیما را شرکت مک‌دانل-داگلاس که اکنون بخشی از شرکت بوئینگ است می‌ساخت. اف-۱۵ جنگنده اصلی آمریکا برای مراقبت از مرزهای هوائی این کشور است. در سایلنت  ایگل دو اقدام جهت کاهش سطح مقطعی  انجام شده. در مرحله اول تعبیه محفظه تسلیحاتی جدید در کنار  ورود هوا و در مرحله دوم تغییراتی در سکان عمودی و ورودی های هوا . اف۱۵ ایی استریک  ایگل  دو مخزن سوخت تطبیقی را کنار  ورودی  هوای خود حمل میکند که در این نمونه این مخزن سوخت تطبیقی برداشته شده و به جای ان دو مخزن تسلیحاتی   نصب شده که موشک های هوا به هوا درون انها لود می شود و در هنگام شلیک  درب جایگاه باز شده و موشک هوا به هوا بیرون می اید و شلیک می شود .در واقع تلاش شده با نصب تسلیحات درون بدنه از سطح مقطعی سایلنت ایگل کاهش یابد  تا امواج کمتری از  رادار در برخورد با تسلیحات برگشت  بخورد   اقدام دیگر در کاهش امواج زاویه دار کردن  سکان عمودی است. در این ارتقا سکان عمودی ۱۵ درجه به طرف بیرون کج شده تا سطح مقطعی نیز از کنار جنگنده کم  شود و امواج رادار با زاویه بیشتری برگشت برخورد تا احتمال رسیدن ان  به دست  رادار ارسال کننده کم شود. همچنین برنامه ای برای تغییر در ورود هوا و شکل و لبه های تیز  ورودی هوا نیز وجود دارد ولی از انجایی که هیچ نسخه ساخته شده ای از اف۱۵ ای ایی وجود ندارد تغییر در شکل ورودی هوا اعمال نشده است   سایلنت  ایگل از همان موتور پرات اندویتنی  اف۱۰۰ -۲۲۹ با توان ۲۹۰۰۰ پاوند با پس سوز  بهره می برد . این نسخه موتور روی اف۱۵ ایی استریک ایگل ارتش امریکا نصب شده ولی در نسخه های صادراتی موتورهای قویتری نیز  روی استریک ایگل نصب شد برای نمونه نسخه اف۱۵ اس ای که قرار است برای   عربستان تولید شود ویا نسخه  سنگاپوری اف۱۵ جی دارای موتور جنرال الکترونیک اف۱۱۰ است که سه هزار پوند رانش بیشتری فراهم می کند از این رو در صورت تولید سایلنت  ایگل از انجایی که هدف اصلی ساخت ان بازار صادراتی است احتمال نصب موتور جنرال الکترونیک نیز  روی ان وجود دارد.

همچنین بوئینگ اعلام  کرده این جنگنده مجهز به رادار ارایه  فازی APG-63V3  خواهد شد. این رادار ارایه فازی بر روی تعداد محدود از اف۱۵ سی و در اینده روی تمامی اف۱۵ ایی استریک ایگل نصب می شود و چند کشور دیگر همچون  عربستان و سنگاپور بر روی استریک  ایگل هایشان  این رادار را نصب می کنند. این رادار دارای  بیشترین برد کشف  ۲۵۰ کیلومتر است و می تواند همزان با هشت هدف درگیر شود. این رادار توان کشف  هر هدف هوایی و زمین  را دارد و حتی توان نقشه برداری راداری SAR را نیز دارد.عربستان تعداد زیادی از جنگنده های F-15 در انواع مختلف را در اختیار دارد.اسکادران های F-15 عربستان در کنار جنگنده های F-16،نیروی هوایی این کشور را به خوبی مدرن ساخته اند.

کابین نیز در این نمونه ارتقا خواهد یافت شامل  یک نمایشگر  بزرگ یک تکه به سبک اف۳۵ خواهد بود و کابین عقب و جلو از هر نمایشگر انالوگی خالی خواهد شد . همچنین سیستم هشدار دهنده نیز ارتقا خواهد یافت و هواپیما مجهز به سیستم ارتباطی لینک ۱۶ خواهد شد. همان طور که گفته شده در زمینه  تسلیحاتی برای  کاهش امواج بازگشتی ،  این نسخه  مجهز به جایگاه تسلیحاتی  داخلی شده است. این جایگاه ها ماژولار بود و قابل جدا شدن از دو طرف ورودی هوا هستند . در این سیستم همان طور که گفته شد  تنها چهار موشک  قابل حمل است  اگرچه می تواند در جایگاه زیرین  مخزن مهمات  نیز بمب هدایت ماهواره ای ۲۲۵ کیلوگرمی را نیز حمل کند ولی در یک ماموریت   تهاجمی تنها دو بمب و دو موشک  با مخازن پنهانکار قابل  حمل است . در صورتی که در یک منطقه نیازی  به  رادار گریز نباشد  میتوان دو جایگاه  تسلیحاتی مخفی را از کنار ورودی هوا برداشت و به جای ان همان مخازن سوخت سی اف تی اف۱۵ ایی را نصب کرد که دارای ۱۲ جایگاه تسلیحاتی  بیرونی متصل به ان است.

از این رو میتوان از سایلنت  ایگل حتی در نقش یک  جنگنده تهاجمی مانند استریک ایگل نیز بهره برد. از نظر تسلیحاتی  در این وضیعت کاملا مشابه استریک ایگل است زیرا میتواند به جایگاه های تسلیحاتی در زیر بدنه  و زیر بالها تجهیز شود و همان تسلیحات  قابل حمل توسط استریک ایگل مانند بمب های هدایت ماهواره ای سری جی دم  ، اسمارت  بمب ،  بمب های هدایت لیزری و یا  سلاح های دوربردی  چون AGM154 AND 158 را حمل کند . یکی از ویژگی های سایلنت  ایگل نسبت به استریک ایگل داشتن دو جایگاه حمل سلاح زیر هر بال است. تمامی مدل های  اف۱۵ دارای یک جایگاه زیر هر بال است  که البته جایگاه سه شعبه  است  ولی یک جایگاه بیشتر در سایلنت ایگل  توان حمل تسلیحات زیر بال را افزایش میدهد. همچنین این جنگنده توان حمل تمامی غلاف های موجود چون اسنایپر،لیتینیگ و همچنین سامانه  تصویر بردار حرارتی  چشم شاهین را دارد . اگر سایلنت  ایگل مجهز به  مخازن سوخت تطبیقی کنار بدنه باشد دارای  برد انتقالی بیش از ۵۵۰۰ کیلومتر است ولی بدون انها دارای  برد ۳۹۰۰ کیلومتر است .البته  سایلنت  ایگل نیز میتواند سه مخزن سوخت خارجی زیر بال و بدنه حمل کند ولی به شرط اینکه نخواهد از سطح مقطعی پایین خود بهره ببرد.

البته سایلنت  ایگل یک نسل پنجم  واقعی نیست.در خوشبینانه ترین  حالت سطح مقطعی ان تا عدد یک متر مربع کاهش یافته است که همچنان از تایفون بیشتر است اگرچه عدد واقعا خوبی است . البته هیچ سایلنت  ایگلی تولید نشد و تنها نمونه ای که حتی دست به شلیک موشک امرام نیز زده  نسخه تغییر یافته استریک ایگل مجهز به محفظه پنهان تسلیحاتی  بود. نسخه تولید که دارای  سکان عمودی زاویه دار، بدنه از جنش مواد جاذب امواج رم و ورودی هوایی اصلاح شده است هرگز تولید نشد.  این پرنده به چندین کشور پیشنهاد شد. اول کره جنوبی  و ژاپن بود که هر دو ایگل(ژاپن) و استریک ایگل(کره جنوب)  را در خدمت داشتند ولی در نهایت  هر دو اف۳۵ را برگزیدند. عربستان نیز این جنگنده را بررسی کرد ولی در نهایت F-15SA نسخه پیشرفته استریک ایگل را انتخاب کرد . در حال حاظر سایلنت  ایگل هیچ سفارشی  ندارد و اگر وضعیت مثل چندین سال پیش ،  پیش رود ممکن است به تاریخ بپیوندد.

با تشکر از جنگاوران آی آر

این جنگنده برای کشورهایی پهناور و با شرایط آب و هوایی مشابه ایران،یک گزینه ایده آل است.تحقیقات نشان داده است که کشورهایی که F-15 را در انواع گوناگون آن به خدمت گرفته اند،به طور عمده در خطر تهدیدات هوایی و بروز جنگ بوده اند.F-15 می توانست برای ایران برترین انتخاب باشد.خصوصا در مدل سایلنت.این جنگنده به تنهایی می توانست جایگزین نمونه های روسی و حتی آمریکایی گشته و جان تازه ای به نیروی هوایی ایران بدهد.طول پروازی بالا،رادارهایی با توان برد 250 کیلومتر،تنوع تسلیحاتی-عملیاتی این جنگنده،آن را برای ایران یک انتخاب بلا منازع می کند.