تاریخچه مختصری از بلوتوث و معرفی پنج نسل آن

سال‌ها طول کشید تا بالاخره USB ها جایگاه خودشان را در تکنولوژی انتقال اطلاعات پیدا کردند و جایگزین اتصالات و پورت‌های عجیب غریب موبایل‌های قدیمی شدند. سالها قبل از اینکه استفاده از USB رایج شود یک تکنولوژی انتقال اطلاعات دیگری، بدون استفاده از سیم می خواست قدرت را در دست بگیرد. در اینجا میخواهیم تاریخچه مختصری از بلوتوث و نسل ‌های آن را داشته باشیم و شما را با آن بیشتر آشنا کنیم.

از مادون قرمز تا بلوتوث

تاریخچه‌ی بلوتوث به سال 1990 برمی‌گردد. بلوتوث توسط شرکت اریکسون در دهه 1990 ساخته شد. این نام از پادشاه دانمارکی قرن دهم هارالد “بلوتوث” گورمسون گرفته شده است که دانمارک و نروژ را متحد کرد. آرم بلوتوث ترکیبی از اشکال ᚼ و ᛒ (الفبای رونیک) است که حروف اول حروف Harald به زبان رونیک است.

این نام (که در واقع توسط یک مهندس اینتل پیشنهاد شده است) نشان دهنده بلندپروازی برای تبدیل شدن به یک استاندارد متحد برای انواع الکترونیک‌ها- تلفن‌ها ، کامپیوترها و لوازم جانبی مختلف است.

در آن زمان از کابل های انتقال اطلاعات (سریال یا USB) برای همگام سازی اطلاعات بین رایانه و PDA (کامپیوترهای دستی)استفاده شده بود، مادون قرمز به عنوان گزینه بی سیم مورد استفاده قرار می‌گرفت. با این وجود، هنگام انتقال اطلاعات، باید دو دستگاه را رو در روی یکدیگر قرار می‌دادید. بلوتوث در آن زمان همه کاره بود، اگرچه حداکثر در فاصله‌ی حدود 10 متر (30 فوت) کار می کرد، و در واقع از مزیت برد برخوردار نبود و نه مزیت سرعت انتقال اطلاعات – نسخه 1.0 با حداکثر 721 کیلوبیت بر ثانیه برتری داشت.

اریکسون T39 در سال 2001 پیشگام این تکنولوژی بود و در همان سال IBM لپ تاپ ThinkPad A30 را همراه با بلوتوث داخلی معرفی کرد. اکنون می توانید تلفن و رایانه های خود را به صورت بی سیم همگام سازی کنید.

اولین لوازم جانبی بلوتوث

اولین دستگاه بلوتوث، یک هدست بی سیم بود که در سال 1999 رونمایی شد و برنده “جایزه بهترین نمایش تکنولوژی” در COMDEX شد. سپس در سال 2001 اولین کیت های اتومبیل بلوتوثی عرضه شدند.

این کیت‌ها هدف مهمی داشتند – کشورهای زیادی در سراسر جهان از قبل به دنبال ممنوعیت استفاده از تلفن هنگام رانندگی بودند. به عنوان مثال، انگلیس در 1 دسامبر 2003 با جریمه های نقدی از 30 پوند استفاده از تلفن حین رانندگی را غیرقانونی اعلام کرد، و حتی ممکن بود به 1000 پوند هم برساند.

اولین هدفون استریو در سال 2004 وارد بازار شد. به طرز عجیبی ، این اتفاق یک سال پس از ورود اولین پخش کننده MP3 مجهز به بلوتوث به بازار بود.

Benefone Esc از سال 1999 اولین تلفن با گیرنده داخلی بود، اما سالها طول می کشید تا این ویژگی استاندارد شود. در سال 2002، سوکت از اولین گیرنده مستقل GPS رونمایی کرد که می توانست اطلاعات موقعیت یابی را به یک دستگاه تلفن همراه – یک کامپیوتر جیبی ، و از این قبیل دستگاه‌ها ارسال کند. قیمت آن 450 دلار بود، تقریباً به اندازه یک کامپیوتر جیبی.

اولین موس ها ، صفحه کلیدها و چاپگرهای بلوتوث نیز در اوایل دهه 2000 به بازار آمدند. این موارد بیشتر مناسب کامپیوتر هایی بود که از طریق کارت های بلوتوث و (به زودی) دانگل های USB توانایی بلوتوث را کسب می کردند.

پیش به سوی سرعت بیشتر

بلوتوث 2.0 در سال 2005 با “EDR” (Enhanced Data Rate) رونمایی شد، که سرعت انتقال را 3 برابر می‌کرد و به 2.1 مگابیت در ثانیه می رساند. این یک ویژگی اختیاری بود و هنوز هم برای انتقال اطلاعات سنگین بسیار کند بود. استاندارد جدید همچنین دامنه را به 30 متر (100 فوت) افزایش داد.

اما پیشرفت واقعی در سال 2009 با ورود بلوتوث 3.0 و “HS” (سرعت بالا) صورت گرفت که به 24 مگابیت بر ثانیه رسیده بود. که از لینک بلوتوث برای انجام مصافحه بین دو دستگاه استفاده می شد و سپس اطلاعات را به سخت افزار 802.11 انتقال می داد – بنابراین در واقع این Wi-Fi بود که این کار را انجام می داد. (فرایند مصافحه به منظور ایجاد قوانینی برای برقراری ارتباط هنگامی که کامپیوتر سعی در برقراری ارتباط با دستگاه دیگری دارد، انجام می شود. سیگنالها معمولاً بین دو دستگاه رد و بدل می شوند تا پیوند ارتباطی برقرار شود). اما با وجود چیزهایی مانند Wi-Fi Direct و سرعتهای سریعتر شبکه تلفن همراه ، بلوتوث سریع به سرعت غیر ضروری و بی‌مصرف شد.

پیش به سوی جلو

بلوتوث 4.0 ، یا همان بلوتوث کم انرژی، در سال 2010 آمد، این پروژه در نوکیا با نام Wibree آغاز شد، اما این در نسل بعدی بلوتوث گنجانده شد. نسخه 4.0 کندتر بود، در حدود 1 مگابیت بر ثانیه، اما بسیار کم مصرف تر بود، و امکان ایجاد لوازم جانبی با باتری (سنسورهای تناسب اندام ، دستگاه های مراقبت های بهداشتی و غیره) را داشت. آنها می توانند سالها روی یک باتری سکه ای کار کنند.

بلوتوث 4.0 همچنین دامنه عملکرد را به 100 متر (330 فوت) افزایش داد و تاخیر معمول را کمی کاهش داد. این نسخه همچنین ویژگی Multipoint را ارائه می دهد که به شما امکان می دهد هدفون های بلوتوث به طور همزمان به دو دستگاه متصل شوند (به عنوان مثال تلفن و لپ تاپ شما).

نسخه‌ی بلوتوث 5.0 در سال 2016 ارائه شد. این به طور قابل توجهی حداکثر دامنه را بهبود بخشید و با خط دید(line of sight) 240 متر (800 فوت) و در داخل خانه به 40 متر (130 فوت) رسید. این امر سرعت انتقال اطلاعات را بالا برد، اما در محدوده نزدیکتر – 5.0 می تواند سرعت نسخه قبلی خود را دو برابر کند (تا 2 مگابیت در ثانیه). نسخه‌ی 5.0 می تواند سرعت نسخه قبلی خود را دو برابر کند (تا 2 مگابیت در ثانیه) اما در محدوده نزدیکتر.

در مورد معرفی نسخه 5 بلوتوث بیشتر بدانید

بلوتوث از اول در برنامه های کاربردی خانه های هوشمند مورد استفاده قرار گرفت، اما اکنون حتی بیشتر رواج یافته. از لامپ های هوشمند گرفته تا ترازوی هوشمند، مصرف کم انرژی، دامنه چشمگیر و توانایی اتصال بی نقص دو گجت باعث محبوبیت بیشتر از همیشه‌ی آن شد.

رشد سریع و نتایج آن

تا سال 2003 ، بلوتوث با حمل و نقل 1 میلیون دستگاه مجهز به BT به صورت هفتگی بسیار موفق شده بود. این میزان در سال بعد به 3 میلیون در هفته افزایش یافت ، سپس در سال 2005 به 5 میلیون نفر رسید. تا سال 2006 ،1 میلیارد دستگاه بلوتوث وجود داشت و تقریباً هر هفته 10 میلیون دستگاه جدید به آنها می پیوست.

هنوز هیچ نشانه ای از بلوتوث 6.0 نیست و یک تکنولوژی بی سیم جدید وجود دارد که مورد توجه قرار گرفته است – Ultra Wide Band یا UWB. مخفف UWB به تکنولوژی Ultra Wideband (باند فوق العاده گسترده، در ترجمه آزاد) اشاره دارد که امواج الکترومغناطیسی مانند Bluetooth و Wi-Fi را ساطع می کند، اما با فرکانس بالاتر کار می کند. با توجه به این ویژگی اجازه می دهد تا انتقال اطلاعات بسیار سریع‌تر و با ظرفیت بیشتر انجام شود، که به مکان یابی و ارتباط دقیق‌تر دستگاه کمک می کند. در حال حاضر حداقل بلوتوث و UWB به طور مسالمت آمیزی با یکدیگر زندگی می کنند، اما تصور اینکه این دو در مسیر جاده به هم بخورند قابل تصور نیست.