سامسونگ به لطف فناوری توسعه‌یافته آزمایشگاه خلاقیت، سکته مغزی از گوشی هوشمند تشخیص می دهد!

گروهی از مهندسان در آزمایشگاه خلاقیت سامسونگ، موفق به طراحی یک دستگاه پوشیدنی به همراه یک اپلیکیشن شده‌اند که می‌تواند با رصد امواج مغزی، احتمال وقوع سکته مغزی را پیش‌بینی کند. بسته حسگر و الگوریتم تشخیص فوری (Early Detection Sensor & Algorithm Package – EDSAP) امکان تشخیص سکته را از طریق امواج مغزی فراهم می‌آورد. این بسته با مجموعه‌ای از حسگرها و یک الگوریتم ویژه، به افراد این امکان را می‌دهد تا با داشتن یک تلفن هوشمند یا تبلت، ضربان الکتریکی یا امواج مغزی را رصد کرده و به این ترتیب احتمال نزدیک بودن سکته را ارزیابی کنند. هدف از این طرح، ایجاد امکان هشدار قبلی است، به گونه‌ای که افراد در معرض خطر بتوانند برای معاینات مفصل‌تر به پزشک مراجعه نموده و از نتایج تأسف‌بار و بالقوه وقوع سکته جلوگیری کنند.

 سه‌هون لیم مدیر این پروژه تحقیقاتی می‌گوید: “ما از عصب‌شناسان درباره امکان‌پذیر بودن این طرح سؤال کردیم. آن‌ها عملی شدن آن را رد کردند، با این وجود ما می‌خواستیم آن را امتحان کنیم. امروزه سکته موضوع نگران‌کننده‌ای است. نگاهی به آمار سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد که سالانه 15 میلیون نفر در جهان دچار سکته می‌شوند و 66 درصد این موارد به مرگ یا ازکارافتادگی جسمی دائم می‌انجامد. با توجه به پیر شدن جمعیت در بسیاری از کشورها، باید به این عارضه نگاه جدی داشت.”

نوآوری جدید سامسونگ به این صورت عمل می‌کند که حسگرهای EDSAP که از طریق یک هدست که روی سر فرد گذاشته می‌شود، اطلاعات امواج مغزی را جمع‌آوری و به یک اپلیکیشن موبایل منتقل می‌کند. این اپلیکیشن با استفاده از الگوریتم‌های طراحی شده، امواج مغزی را تحلیل و نهایتاً میزان احتمال یک سکته را تخمین می‌زند. تمامی این فرآیند ظرف شصت ثانیه انجام می‌شود. علاوه بر این، EDSAP با کنترل طولانی‌تر امواج مغزی می‌تواند با تکیه بر توانایی تحلیلی خود، اطلاعات بیشتری در مورد سلامت عصبی افراد همچون استرس، اضطراب و الگوی خواب ارائه دهد.

سئونگ بونگ هونگ متخصص اعصاب در مرکز بهداشتی سامسونگ در سئول و مشاور پزشکی پروژه EDSAP می‌گوید: “ما در مرکز بهداشتی سامسونگ معتقدیم که می‌توان کاربردهای EDSAP را توسعه داد و از آن در دیگر مسائل مربوط به سلامت عصبی، همچون افسردگی، استفاده نمود. البته تا نهایی شدن EDSAP گام‌های دیگری نیز باید برداشته شود و به طور کامل مورد آزمایش‌های کلینیکی قرار گیرد.”

حسگرهای EDSAP در مقایسه با دیگر حسگرهای امواج مغزی در بازار که معمولاً برای کنترل وسایل و نه مقاصد بهداشتی به کار می‌روند، از جهات مختلفی بی‌همتا هستند. اول به دلیل آن که حسگرهای EDSAP بسیار سریع‌تر از تجهیزات مانیتور امواج مغزی در بیمارستان‌ها که حدود ۱۵ دقیقه وقت می‌گیرند، عمل می‌کنند. دوم به این جهت که حسگرهای EDSAP می‌توانند با استفاده از مواد سوپرهادی لاستیک مانندی که لیم و اعضای تیم او کشف کردند، جزئیات کامل‌تری از امواج مغزی را ثبت نمایند. سوم این که نصب این حسگرها نیز آسان است و دیگر نیازی نیست محلول نمک به موها مالیده شود و بدین ترتیب ابعاد ناخوشایند روش‌های قبلی اسکن امواج مغزی حذف می‌شود. از آن مهم‌تر، با توجه به مواد لاستیک‌ مانند استفاده شده، حسگرهای EDSAP را می‌توان به اشکال کوچک‌تر و متنوع‌تر شبیه به وسایل مورداستفاده روزمره ساخت. حسگرهای EDSAP فعلاً به شکل یک هدست طراحی شده‌اند، ولی می‌توان آن‌ها را در انتهای سنجاق‌سر و یا دسته‌های عینک نیز نصب نمود و به این ترتیب به استفاده‌کنندگان امکان داد تا بدون آن که ظاهر عجیبی داشته باشند، امواج مغزی خود را برای مدت طولانی‌تری ضبط کنند.