ساخت چیپستی با توانایی کار کردن در سیاره زهره

سطح سیاره زهره آنقدر داغ است که امکان وجود حیات بر روی آن صفر به حساب می آید. اما این فضای سنگین باعث شده حتی مطالعه و انجام آزمایشات روبات های فضایی ناسا هم بر روی زهره کاری بسیار سخت و تقریبا غیر ممکن به نظر برسد. دمای سطح زهره به طور متوسط در حدود 460 درجه سانتیگراد است و فشار اتمسفر آن نیز 90 برابر فشار جو زمین می باشد. همین شرایط دشوار باعث شده رکورد انجام ماموریت های فضایی در زهره در اختیار فضاپیمای Venera 12 روسیه باشد که موفق شد در سال 1978 تنها به مدت 110 دقیقه روی آن دوام بیاورد (کافی است این عدد را با رکورد مریخ نوردهای ناسا که به بیش از 10 سال هم میرسد مقایسه کنید تا با شرایط سخت زهره آشنا شوید).

به همین دلیل از سال 1984 به بعد هیچ گونه  تلاشی برای فرود روی سطح زهره و مطالعه آن انجام نشده است. اما مرکز تحقیقاتی Glenn ناسا اخیرا موفق به ساخت تجهیزات الکترونیکی جدیدی شده که می توانند آرزوی فرود و انجام تحقیقات گسترده روی سطح زهره را نیز برآورده کنند. تیم تحقیقاتی ناسا نوعی مدار یکپارچه (IC) نیم رسانا از جنس سیلیکون کاربید تولید کرده است که توانسته در آزمایشات، به مدت 521 دقیقه در شرایط شبیه سازی شده زهره دوام آورد. این رکورد تا همینجا نیز تقریبا 5 برابر بهتر از آخرین عملیات موفقیت آمیز روس ها روی سطح زهره است و به ادعای ناسا 100 برابر قدرتمندتر از مدارهای الکترونیکی قبلی پیشنهاد شده برای اجرای عملیات روی این سیاره می باشد. به گفته ناسا، تکنولوژی های مورد استفاده در ساخت این چیپست نه تنها می تواند گامی بلند در انجام ماموریت های فضایی به حساب آید، بلکه تاثیر بسیار پررنگی نیز بر ساخت چیپ ها در کمپانی های سازنده سخت افزارهای الکترونیکی خواهد داشت.