ریشار توینوفسکی: بازی ویچر در اصل قرار بود چیز دیگری باشد

این روزها حرف و حدیث های مربوط به بازی ویچر 3 در صدر اخبار بازی های کامپیوتری قرار دارد و هر روز چیز تازه ای را در مورد این بازی می شنویم. اما در میان این همه خبر که بیشترشان بر عرضه ی پچ های احتمالی و آپدیت های جدید بازی یا مباحث مربوط به گرافیک و ساختار بصری این اثر تمرکز یافته اند، ریشار توینوفسکی از اعضای سابق CD Project Red و یکی از طراحان نخستین شماره از سری ویچر طی ویدیویی تصویری، مطالب جالبی را عنوان کرده که شنیدنشان خالی از لطف نیست.

به گفته ی توینوفسکی بازی ویچر در ابتدا قرار نبود بصورت یک نقش آفرینی اصیل و کامل ساخته شود و اقتباس آنها از سری کتاب های ویچر، اثری اکشن با ساختاری ایزومتریک بود که دست اندرکاران بازی آن را به شکل مستقیم از بازی Baldur’s Gate: Dark Alliance الهام گرفته بودند. به عبارت بهتر بازی ویچر در ابتدا قرار بود اثری شبیه به بازی دیابلو باشد و در گیم پلی خود دقیقاً از همان ساختار پیروی کند. توینوفسکی به منظور اثبات مدعای خود ویدیویی را نیز از این بازی ساخته نشده و در واقع همان ویچر اولیه، منتشر کرده که بخشی از گیم پلی بازی را در قالب یک دمو به نمایش می گذارد. به گفته ی او این دمو قرار بود مبنایی باشد برای تصمیم گیری ناشران احتمالی بازی برای سرمایه گزاری روی این اثر و به نظر نمی رسد که در حال حاضر بیش از بیست نسخه از آن در جهان موجود باشد (پس هیچ بعید نیست که دموی اولیه ی ویچر چندی بعد در حراجی های مختلف به قیمت بالایی به فروش برسد!). نسخه ی ابتدایی ویچر از زاویه ی دوربین بالا به پایین بهره می برد و قرار بود با موتور گرافیکی بازی Mortyr که در سال 1999 منتشر شده بود ساخته شود. در این بازی گرالت (شخصیت اصلی سری ویچر در حال حاضر) قهرمان داستان نبود و به عنوان یکی از شخصیت های فرعی تنها در بخش کوتاهی از داستان این اثر حضور داشت. در عوض آن بازیبازان می توانستند شخصیت اصلی بازی را خودشان طراحی کرده و خصوصیات ظاهری او را تعیین نمایند. با اینکه بازی از ساختار نقش آفرینی بهره می برد اما بنا به تصمیم برنامه نویسان بازی سیستم ارتقای تراز یا افزایش مهارت برای آن طراحی نشده بود و سیستم دیالوگ بازی نیز حرف چندانی برای گفتن نداشت و از ساختاری ساده و شبیه به بازی های شبه دیابلو (Diablo Clone) بهره می برد.  

اولین نسخه از سری ویچر در ابتدا قرار بود با موتور گرافیکی بازی Mortyr ساخته شود

بنا بر گفته ی توینوفسکی او در سال 2003 و به عنوان طراح به تیم ساخت ویچر ملحق شد، در حالی که مراحل ساخت این اثر در سال 2002 آغاز شده بود و نویسندگان این بازی هیچ ارتباطی با برنامه نویسان آن نداشتند. در واقع هر کدام از این دو گروه کار خود را می کردند و به همین دلیل عدم هماهنگی در پروسه ی ساخت بازی کاملاً مشهود بود. این امر موجب شده بود تا هر کدام از این دو گروه اقتباس مختص خود را از کتاب های ویچر داشته باشند و هیچ هماهنگی خاصی بین کارشان وجود نداشت. به اعتقاد توینوفسکی برنامه نویس اصلی بازی خواهان ساخت اثری اکشن، ساده، کوتاه و جمع و جور بود در حالی که او، نویسندگان اصلی بازی و طراحان بخش هنری خواهان ساخت اثری کامل در سبک نقش آفرینی کلاسیک بودند و معتقد بودند تنها تولید چنین اثری می تواند حق مطلب را در مورد کتاب های ویچر و دنیای خاص و مرموزشان ادا کند. به این ترتیب توینوفسکی و تیم مستعد و خلاقی که در امر طراحی هنری بازی دخالت داشتند، با بررسی های خود به این نتیجه رسیدند که محدودیت های موتور گرافیکی ویچر و فقدان سیستم راهبری مناسب در این موتور مشکلی کاملاً جدی برای پروژه محسوب می شود و قطعاً در ادامه ی کار برایشان دردسرهای تازه ای ایجاد خواهد نمود. به این ترتیب کارگردانان پروژه تصمیم به توقف مراحل ابتدایی ساخت بازی گرفتند و چندی بعد پروسه ی ساخت نسخه ی اصلی ویچر یعنی همان اثری که در سال 2007 منتشر شد و همگان از تجربه ی آن لذت بردند، آغاز شد.

نسخه ی اولیه ی ویچر قرار بود چیزی شبیه این باشد. اثری ملهم از Baldur’s Gate با سیستم مبارزات کند و نمای ایزومتریک

شاید اگر تلاش های توینوفسکی و همکاران خلاقش نبود اکنون سری ویچر سرنوشت دیگری می یافت و همچون سری Mortyr (که آن هم همانند بازی ویچر توسط استودیویی لهستانی ساخته شده بود) خیلی زود از خاطر بازیبازان محو می شد. اما خوشبختانه این امر اتفاق نیفتاد و ما اکنون می توانیم با یکی از بهترین سری بازی های نقش آفرینی تاریخ بازی های کامپیوتری، اوقاتمان را سپری کنیم.