افزایش مسافت پوشش دهی و بهبود فرآیند پرتاب در پروژه Loon گوگل

مدتی است که پروژه Loon (ماه) گوگل، که به دنبال ارائه اینترنت بالنی است، فعالیت خود را آغاز کرده و حالا این کمپانی قصد دارد قدم بعدی را در فعالیت خلاقانه خود بردارد. فاز بعدی از دو بخش تشکیل شده است: یک پرتاب کننده 50 فوتی و به اشتراک گذاری سیگنال های اینترنتی بین بالن ها. قسمت اول که به اصطلاح پرتابگر خودکار نام دارد، یک دستگاه بزرگ گردان است که به آن “لانه” هم گفته می شود و برای پرتاب موفق می تواند بادهایی تا سرعت 15 مایل بر ساعت را کنترل کند. فرایند برخواستن نیز تا حدودی خودکار شده است و زمان مورد نیاز برای چنین کاری از 45 دقیقه به 15 دقیقه کاهش پیدا کرده.

مورد دوم آن است که قبلا هر بالن مربوط به این پروژه می بایست برای پایدار نگاه داشتن وضعیت، با زمین در ارتباط می بود، اما اکنون چنین نیازی برطرف شده است. در حال حاضر، این بالن ها می توانند با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و محدوده تحت پوشش خود را به این ترتیب افزایش دهند. همچنین به جای باقی ماندن در فاصله 50 مایلی پایگاه، بالن ها می توانند در فاصله هایی در حدود 250 تا 500 مایل مستقر شوند. به گفته Bloomberg، استفاده بالن ها با همدیگر به صورت یک شبکه به این معنی است که گوگل می تواند سرویس دهی خود را در محدوده ای به اندازه هشت پایگاه زمینی گسترش دهد. پروژه Loon قصد دارد تا پایان سال، ارتباط یکپارچه برای مدت طولانی را در دسترس کاربرانش قرار دهد. هدف نهایی گوگل از این پروژه، فراهم کردن ارتباط اینترنتی برای مکان هایی نظیر آمریکای لاتین، غرب آفریقا و آسیا تا پایان سال 2016 است.