پرچمداران تلفن های هوشمند اندرویدی در خطر انقراض

“خیلی گرونه”. جمله ای که دوستم بلافاصله پس از دیدن تلفن هوشمند 1100 دلاری P30 Pro کمپانی هواوی به زبان آورد. البته او در داشتن این نظر تنها نبود. در سال های اخیر قیمت های زیاد برای تلفن های هوشمند به روندی عادی تبدیل شده اند و به نظر می رسد تولید کنندگان این دستگاه ها نیز از ارائه راهکاری برای کاهش قیمت این ابزارها ناتوانند. البته در دنیای تلفن های اپلی نیز اوضاع چندان بهتر نیست اما تفاوت در این بخش از جهان گوشی های هوشمند آنجا مشخص می شود که خریداران گوشی آیفون گزینه های چندان زیادی برای انتخاب ندارند و می بایست به قیمت بالا عادت کنند اما در دنیای اندروید این طور نیست و گوشی های خوب بسیار زیادی وجود دارند. در واقع تعداد تلفن های هوشمند اندرویدی با مشخصات بسیار خوب و قیمتی کمتر از رده بالاها آنقدر زیاد است که می توان گوشی های پرچم دار اندرویدی را نمونه هایی در معرض انقراض دانست.

به قلم نیمیش دابی – وب سایت PriceBaba

اگر چنین گزاره ای تا حدودی سختگیرانه به نظر می رسد باید نگاهی دوباره به جدیدترین پرچم داران اندرویدی بازار بیندازید. گلکسی اس 10 پلاس و هواوی P30 پرو هر دو قیمتی در محدود بالاتر از 1000 دلار دارند و با اینکه امکانات خلاقانه زیادی را در اختیار کاربران قرار می دهند (از جمله در بخش دوربین، باتری های با قابلیت شارژ معکوس و یا صدا) اما باز هم آنچه بیش از هر چیزی درباره آنها شنیده می شود “قیمت بسیار زیاد” است. دلیل افزایش قیمت این دستگاه ها هم به نسبت ساده است. گوشی های متعدد دیگری وجود دارند که امکاناتی مشابه یا نزدیک به پرچم داران را با قیمت هایی بسیار پایین تر در اختیار کاربران قرار می دهند. بزرگترین بازیگر این بازی کمپانی چینی وان پلاس است که گوشی های آن از نظر مشخصات فنی و طراحی در سطحی بسیار بالا قرار می گیرند و قیمت آنها به مراتب کمتر از پرچم داران کره ای، آمریکایی و هموطنان چینی است. البته وان پلاس هم در سال های اخیر به تدریج قیمت گوشی های خود را افزایش داده است اما با این حال هنوز هم سقف قیمتی پرچمداران آنها به مراتب کوتاه تر از سامسونگ یا هواوی به چشم می خورد. در این بخش هم رقابت در جریان است. وان پلاس نیز توسط شرکت هایی مانند آنر (یکی از زیرمجموعه های مستقل هواوی)، ایسوس و سری ذنفون و اخیرا پوکو (زیرمجموعه ای از شیائومی باز هم به صورت مستقل) تهدید می شود که حتی فرمول “جنس ارزان در قبال محصولی با کیفیت” را به سطحی جدیدتر ارتقا داده اند.

کافیست اندکی به مقایسه مشخصات بپردازید. نمایشگرهای FHD+ بخش زیادی از بازار را در اختیار دارند و معدود شرکت هایی به استفاده از پنل های QHD ادامه می دهند. پردازنده اسنپ دراگون 845 در همه دستگاه های محدوده 300 دلار دیده می شوند و با چیزی در حدود 250 دلار می توانید 6 گیگابایت حافظه رم در تلفن همراهتان داشته باشید. ویژگی هایی مانند پشتیبانی از شبکه های 4G، سنسورهای بیومتریک و باتری های با ظرفیت بالاتر از 4000 میلی آمپر ساعت هم بخشی رایج از جریان گوشی های موبایل را تشکیل می دهند. همین داستان در حوزه سیستم عامل نیز وجود دارد. اکثر گوشی ها به آخرین نسخه از اندروید یا یکی از جدیدترین نسخه ها در کنار مدلی اختصاصی شده از رابط کاربری کمپانی مجهز می شوند و حالا حتی گوشی های ارزان قیمت Android One با برچسب 150 دلاری هم به همان سرعت پیکسل های گران قیمت گوگل آپدیت های نرم افزاری اندروید را دریافت می کنند.

در طرف مقابل گوشی های پرچم دار هم می بایست ویژگی های به خصوصی ارائه کنند که کاربران را به پرداخت هزینه های سنگین تشویق نمایند. پرچمداران عموما در بخش طراحی به مراتب در رده بالاتری از گوشی های ارزان قیمت تر قرار می گیرند و کیفیت ساخت و مواد به کار رفته در آنها فاصله زیادی با گوشی های مقرون به صرفه دارد. همچنین این تلفن های هوشمند از استانداردهای رده بالاتر مقاومت در برابر آب و گرد و غبار بهره می برند و مهم تر از آن، کیفیت صدای همه پرچم داران تقریبا از همه گوشی های رده های پایین تر بهتر است. مهم ترین ویژگی و اصلی ترین وجه تمایز یک گوشی پرچم دار با گوشی های مقرون به صرفه هم دوربین است. دوربین به کار رفته در پرچمداران حتی قابلیت رقابت با دوربین های حرفه ای را نیز در سطوحی خاص ارائه می کند و به هیچ عنوان نمی توان برتری آنها را نادیده گرفت. تکنولوژی به کار رفته در دوربین دستگاه هایی مانند پیکسل 3 گوگل یا P30 پرو هواوی در دنیایی کاملا متفاوت از سایر گجت های قابل حمل طبقه بندی می شود.

اما رقابت در همین حوزه های بالادستی هم به شدت در حال سخت تر شدن است. کیفیت دوربین گوشی های 200 تا 300 دلاری روز به روز بهتر می شود و می تواند به زودی تهدیدی جدی برای تولید کنندگان بزرگ باشد. همین موضوع درباره کیفیت ساخت نیز صادق است و تلفن های هوشمندی مانند وان پلاس 6T یا مدل های مختلفی از شیائومی از موادی فراتر از انتظار یک گوشی ارزان قیمت ساخته می شوند. ضمن اینکه ویژگی های جدیدی مانند دوربین های جهنده یا مکانیکی و سنسورهای بیومتریک نسل جدید از جمله حسگرهای اثر انگشت تعبیه شده زیر نمایشگر نتوانسته اند به عنوان عاملی تعیین کننده برای انتخاب خریداران تبدیل شوند.

با کنار هم قرار دادن قطعات این پازل می توان به وضوح مشکل گوشی های پرچم دار را مشاهده کرد. در واقع در دنیای فعلی به جز دو مدل (سری نوت از سامسونگ به دلیل استفاده از قلم دیجیتال و جدیدترین عضو خانواده P از هواوی به لطف دوربین فوق العاده قدرتمند و زوم 50 برابری) سایر بازیگران دنیای پرچم دارها از شرایط مناسبی بهره نمی برند. با این حال شاید بتوان گفت انقراض گوشی های پرچم دار در نهایت به نفع کاربران تمام خواهد شد. نزدیک شدن سطح گوشی های ارزان قیمت تر به پرچم داران باعث می شود تکنولوژی روز با قیمت تمام شده پایین تری در اختیار کاربران قرار گیرد و نیازی به پرداخت هزینه های کلان برای داشتن بهترین مدل بازار وجود نداشته باشد. شاید در آینده پرچمداران ناچار شوند برای حفظ جایگاه خود دنیای متفاوت را برای کاربران ترسیم کنند و ممکن است نمایشگرهای قابل تا شدن بتوانند این مسئولیت را بر عهده بگیرند.