جزییات و تصاویر جدید از ابر خودروی استون مارتین و ردبول

نزدیک به 2 سال از اولین باری که استون مارتین و ردبول خبر همکاری برای ساخت یک ابر خودرو را اعلام کردند می‌گذرد و در این 2 سال خبرهای زیادی درباره این خودرو منتشر شده است، از تغییر اسم آن از RB-001 به استون مارتین Valkyrie تا رونمایی از نمونه اولیه مفهومی و کمی دیرتر هم نمونه از تصاویر سه بعدی از طراحی این خودرو خبرهایی بودند که تاکنون درباره آن شنیده‌ایم. اما در جدیدترین اخبار تصاویر کامل‌تر و جزییاتی سرسام آور تر منتشر شده که در ادامه نگاهی به آنها خواهیم انداخت.

در تصاویری که به تازگی منتشر شده است نمونه کامل‌تری از والکری را مشاهده میکنیم که به نظر می‌رسد بیشترین شباهت به نمونه‌ای که سال آینده تولید و سال 2019 عرضه خواهد شد را دارد. علاوه بر این برای اولین بار تصاویر کاملی از نمای داخل این خودرو نیز دیده می‌شود که در آن شاهد ظاهری کامل شبیه به خودروهای مسابقات حرفه‌ای اتومبیلرانی لمان و یا فرمول 1 هستیم. صندلی‌های این خودرو مستقیما به کف خودرو متصل شده اند و تنها 2 حالت مختلف برای صاحبان آنها بسته به قد راننده در نظر گرفته شده که در هنگام خرید می‌توانند انتخاب کنند.

تمامی جزییات بیرونی این خودرو منعطف به دستیابی به بهترین آئرودینامیک ممکن است زیرا وزن فوق العاده سبک والکری و نیروی رعب آور موتور آن نیاز به نیروی Down force بسیار بالایی دارد تا راننده قادر به کنترل این خودرو در سرعت‌های بالا باشد. برای کاهش وزن این خودرو استون مارتین دست به کارهای اعجاب آوری زده که از جمله آنها استفاده از چراغ‌هایی است که 30 تا 40 درصد سبک‌تر از چراغ‌هایی هستند که اکنون در خودروهای تولیدی این شرکت استفاده می‌شود. همچنین خبری از لوگوی فلزی همیشگی روی بدنه نیست و تنها نمادی آلومینیومی به ضخامت 70 میکرون که توسط لیزر تراشیده شده است هویت این خودرو را نمایش خواهد داد، جالب است بدانید ضخامت موی انسان تنها 100 میکرون می باشد.

ورودی‌های هوا و تونل‌های عبور جریان هوا بخش اعظم طراحی بدنه استون مارتین والکری را تشکیل داده‌اند که از هر زاویه‌ای به این خودرو نگاه کنید چندین مورد از این دالان‌ها را مشاهده خواهید کرد. این تمرکز برای کسب بهترین حالت آئرودینامیک به دلیل حضور موتوری 12 سیلندر با آرایش V شکل است که قادر به تولید نزدیک به 1130 اسب بخار قدرت می‌باشد در حالی که وزن این خودرو نزدیک به 1030 کیلوگرم برآورد شده است. چنین ترکیبی نیاز به نیروی فوق‌العاده بالای آئرودینامیکی دارد تا کنترل ماشین میسر باشد و استون مارتین به کمک آدرین نیووی طراح مطرح و نام آشنای تیم فرمول 1 ردبول توانسته رسیدن به نیروی داون فورس معادل 4000 پوند برای این خودرو را امکان پذیر کند.

همانطور که در تصاویر میبینید درهای این خودرو که چندان بزرگ هم نیستند رو به بالا باز می‌شوند تا راننده بعد از خارج کردن پاهای خود از محوطه کابین بتواند به راحتی از خودرو خارج شده و بایستد. این تنها یکی از جمله مواردی است که آدرین نیووی و مهندسین استون مارتین بر سر آن مشاجره‌های فراوانی داشته اند زیرا طراحی اولیه نیووی بیشتر متمرکز بر روی آئرودینامیک و کاهش وزن بوده ولی استون مارتین تاکید فراوانی بر راحتی فضای سرنشینان نیز داشته است. اگرچه همچنان منتظر انتشار جزییات بیشتری درباره این ابر خودروی 3 میلیون دلاری هستیم و اطلاعات کمی که درباره آن در دسترس است چندان خوشایند نیست اما آگاهی از تلاش رقبایی چون مرسدس بنز و بی‌ام‌و و آئودی برای ساخت ابر خودروهایی اینچنین که خودروهای مسابقات اتومبیلرانی را به چالش می‌کشند هیجان بیشتری به این انتظار می‌بخشد.