وحشتی سینمایی در دل دنیای بازی های کامپیوتری

به نظر می رسد که این روز ها سبک وحشت حسابی در دنیای بازی های کامپیوتری احیا شده است و پس از موفقیت قابل توجه عناوینی نظیر Dead Space و Amnesia در سال های اخیر، دوباره بازی سازان مختلف به سمت ساخت آثار ترسناک متمایل شده اند. جالب این جاست که به سبب راه افتادن این موج جدید و همه گیر، اکنون حتی می توانیم رد پایی از تم وحشت را در عناوین ماجراجویی سبک اشاره و کلیک نیز پیدا کنیم.

اگر چه عنصر ترس، المان صد در صد جدید و بکری در ساختار بازی های ماجرایی اشاره و کلیک محسوب نمی شود، اما سیاقی که بازی The Dark Inside Me قصد به تصویر کشیدن آن را دارد، در سبک مذکور کاملاً نو و تا حدی امتحان نشده جلوه می کند. داستان این بازی از آن جایی آغاز می شود که شما خود را در حالی که توسط دستبندی آهنین به تخت یک بیمارستان چفت شده اید می یابید و با گوش سپردن به دیالوگ های رد و بدل شده میان دو کاراگاه پلیس و شنیدن جمله ای از سوی یکی از آن ها که مرگ شما را بهتر از زندگی می داند، تنها راه نجات را در فرار از بیمارستان می یابید. بر اساس کلیشه های رایج موجود در بافت داستانی بسیاری از آثار صنعت سرگرمی، شما در ابتدای داستان این بازی چیزی از گذشته به یاد نمی آورید و از همین رو ما بقی داستان این اثر (پس از بخش بیمارستان) به واکاوی وقایع گذشته و چگونگی سر در آوردن شما از بیمارستان مذکور اختصاص خواهد داشت.

بازی The Dark Inside Me توسط کارگردان سرشناس اهل ترکیه یعنی Akçay Karaazmak ساخته خواهد شد که تخصص اصلی اش ساخت فیلم های ترسناک است. بنابر این یکی از المان های اصلی بازی The Dark Inside Me عنصر ترس خواهد بود و این ترس بیشتر از جنس حس ترس موجود در فیلم هایی نظیر اره است تا بازی هایی نظیر Amnesia. یکی از خصوصیات اصلی این بازی ساختار سینمایی و تعاملی آن است؛ به این ترتیب که حتی معمولی ترین تصمیمات شما در طول این اثر می تواند تبعات بسیار مهمی در طول مرحله ی مورد نظر و یا حتی در مراحل بعدی این اثر برایتان به همراه داشته باشد. به عنوان مثال ممکن است در طول یک مرحله از این بازی، شما از کشتن فردی خاص منصرف شوید و او در طول مراحل بعدی این اثر در امر حل معما ها (که مهم ترین رکن گیم پلی این اثر نیز محسوب می شود) به یاریتان بشتابد. البته عکس این قضیه نیز صادق است و فرد نجات یافته می تواند در مراحل بعدی، بلای جانتان شود و حتی کلک شما را بکند. به گفته ی سازندگان این اثر، در طول داستان The Dark Inside Me بیش از یک شخصیت قابل بازی وجود خواهد داشت و از همین رو می توان شباهت های این اثر به عناوینی نظیر Heavy Rain را در زمینه ی تعدد شخصیت ها بسیار محتمل دانست.

همان گونه که در سطور بالا ذکر شد، حل کردن معما های مختلف مهم ترین بخش گیم پلی این بازی محسوب می شود و نکته این جاست که هر کدام از معما های موجود در دل این اثر را می توان به روش های مختلفی حل کرد که مسلماً هر کدام از این روش ها به نحو خاص خود داستان این بازی را دستخوش تغییر می سازند. سوای داستان پویا و بسیار قابل تعامل (با روایت کاملاً سینمایی) دوربین دو و نیم بعدی این بازی نیز ساختاری کاملاً سینمایی دارد و با به نمایش گذاشتن زوایای متعدد، از برخی جهات نخستین عناوین سری Resident Evil را در ذهن تداعی می کند. گذشته از این موضوع، یکی از نکات بسیار مهمی که گیمر ها باید حتماً در امر تجربه کردن بازی The Dark Inside Me به آن توجه کنند، رده بندی سنی این بازی است. در واقع این اثر به دلیل وجود صحنه های بسیار خشن و به کار گیری مواردی از این دست در ساختار داستانی و روایی خود، تنها برای افراد بالای 18 سال طراحی شده است و دارای درجه بندی M خواهد بود. البته بازی The Dark Inside Me در حال حاضر مراحل ابتدایی طراحی خود را طی می کند و به تازگی برای تامین مخارج ساخت خود وارد پروسه ی آشنای کیک استارتر شده است. تا کنون سازندگان این بازی توانسته اند بیش از هزار دلار از 35 هزار دلار هدف گذاری شده برای تولید این بازی را در جریان پروسه ی مذکور تامین نمایند و برای تهیه ی مابقی مبلغ مورد نیاز نیز حدود یک ماه دیگر فرصت دارند.

به هر حال بازی The Dark Inside Me (که تنها مهمان پلتفرم PC خواهد شد) با تلفیق گیم پلی آشنای سبک ماجرایی اشاره و کلیک و آثار سینمایی به سبک بازی های دیوید کیج، قصد به تصویر کشیدن وحشت و هراسی افسار گسیخته را دارد. در پایان لازم است یک بار دیگر هم بر این موضوع تاکید کنیم که این بازی تنها مخاطبان سنین بالا را مد نظر قرار داده است و تمامی گیمر ها باید حتماً به این نکته ی بسیار مهم توجه داشته باشند.