معرفی بهترین ناوهای هواپیما بر جهان! (قسمت اول)

نیروی دریایی در تمامی ارتش ها و دولت ها،وظیفه حمایت از آبهای مرزی و بین المللی را بر عهده دارد.نیروی دریایی در بسیاری از کشورها،دارای ناو های هواپیما بر است که علاوه بر سلطه درون آبها،تعدادی هواگرد شامل جنگنده و هلیکوپتر را بر روی خود حمل کرده و به عبارت بهتر یک پایگاه هوایی بر روی آب است.هزینه تمام شده تولید این ناوها بسیار گران است و از سوی دیگر دنیایی از تکنولوژی و فناوری در آنها وجود دارد که از تصور بسیاری از ما خارج است.این ناوها دارای هزاران پرسنل نظامی و غیر نظامی هستند.درون آنها رستوران،بیمارستان،ساختمان های استراحت و غیره…وجود دارد.به عبارت بهتر آنها یک شهر نظامی کوچک بر روی آب هستند.اینک به معرفی 10 ناو هواپیما بر برتر جهان از نگاه “Military Today” خواهیم پرداخت.با ما همراه باشید.

لازم به ذکر است که این انتخاب بر اساس اندازه،قدرت جا به جایی تسلیحات،سلاح های به کار گرفته،فناوری های آن و قابلت های تهاجمی و دفاعی است.وجود این ناوها در لیست دلیل بر برتری کامل یک نیروی دریایی نخواهد بود و صرفا یک ناو هواپیما بر مورد بررسی قرار گرفته است.

ناو هواپیما بر USS FORD

یو اس اس جرالد آر فورد(به انگلیسی: USS Gerald R. Ford) نام یک کلاس ناو هواپیما بر آمریکایی است که قرار است تا اواسط سال 2016 وارد خدمت نیروی دریایی ایالات متحده ی آمریکا شود ، این ناو چند میلیارد دلاری پیشرفته ترین کشتی جهان لقب گرفته است.جرالد آر فورد یک ناو هواپیمابر از طبقه supercarrier ، متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده است که برای جایگزینی با ناوهای کلاس نیمیتز در نظر گرفته شده است.بدنه این ناو بسیار شبیه به ناوهای کلاس نیمیتز است اما در تکنولوژی بسیار پیشرفته تر از ناوهای این کلاس است که از پیشرفته بودن آن می توان به سیستم الکترو مغناطیسی پرتاب هواپیما اشاره کرد .همچنین خدمه مورد نیاز نیز کاهش یافته تا به بهبود بهره وری افزوده شود و اولین نمونه تولیدی به نام جرالد آر فورد و با شماره ” CVN-78 ” تا پایان سال 2015 ساخته خواهد شد.سیستم پرتابگر مغناطیسی فناوری است که توسط نیرویی دریایی ایالات متحده در حال توسعه است ، یک سیستم پرتاب هواپیما با استفاده از یک درایو موتور خطی الکترومغناطیس از روی عرشه است که جایگزین سیستم قدیمی پیستون بخار آب خواهد شد و مدل جدید شتاب بیشتری را به هواپیمای در حال برخاست می دهد.همچنین از مزایای دیگر این سیستم می توان به : کاهش هزینه ها ، تعمیر و نگهداری آسان تر، توانایی پرتاب هواپیماهای سبک و سنگین ، وزن کمتر، اشغال فضای کمتر و نیاز نداشتن به آب شیرین برای این کار ( که نسبت به نمونه پیستونی بخار، هزینه ها کاهش می یابد ) اشاره کرد.یک رآکتور هسته ای برای تامین برق و نیرو محرکه ناوهای کلاس فورد است که برای جایگزینی با رآکتور ” A4W ” مورد استفاده در کلاس نیمیتز،از سال 1998 در حال توسعه است که هر رآکتور قادر است تا 300 مگاوات برق تولید کند.این ناو قادر به حمل بیش از 75 هواگرد است.موشک های ضد کشتی،مسلسل های 20 میلی متری،موشک های ESSM و پرتاب گرهای RAM جزو تسلیحات دفاعی و تهاجی خود ناو هستند.هر چند که خیلی بعید به نظر می رسد که یک ناو با وجود جنگنده های آماده نیاز به درگیری پیدا کند.

ناو هواپیما بر کلاس USS Nimitz

کلاس نیمیتز را می توان معروف ترین کلاس از ناوهای هواپیما بر دانست.در زمان شروع به تولید این ناو به دلیل کمبودها در قسمت تولید صنایع نظامی،ایالات متحده در مدت زمان کوتاهی کارگاه های جدید را بدین منظور احداث کرد.این کلاس بارها در سیستم های الکترونیکی و کامپیوتر مورد بازسازی و ارتقاء قرار گرفته است.اولین ناو کلاس نیمتز در  با نام نیمیتز در مارس ۱۹۶۹  به آب انداخته شد و در ۱۹۷۲ رسما عملیاتی شد.این غول آبی قادر به حمل 97 هزار تن است.کلاس نیمیتز دارای 317 متر طول و نزدیک به 50 متر عرض است.این کلاس قادر به حمل نزدیک به 80 هواگرد با بالهای ثابت است.نیمیتز دارای یک سیستم پیشرفته الکترونیکی برای یکپارچه سازی تسلیحات است.بر طبق اطلاعات،آخرین نسخه از این کلاس با نام جورج بوش پدر در سال 2009 به آب انداخته شده است.به احتمال زیاد پس از ورود کلاس فورد این ناو به آرامی از دور خارج خواهد شد.یک سینما،بیمارستان 55 تخت خوابی،بیش از 3200 خدمه،سالن اجتماعات و کنفرانس،اتاق جنگ و رستوران 24 ساعته از جمله امکانات این غول آبی هستند.عرشه ناو به طور دائمی دارای 4 فروند جنگنده مسلح و آماده به پرواز است.علاوه بر آن به طور معمول تعدادی ناوچه،زیردریایی،هواپیمای هشدار زود هنگام آواکس و رزم ناو این ناو هواپیما بر را اسکورت می کنند.تعداد زیادی از موشک های اسپارو به همراه مسلسل های ضد موشک و دفاع هوایی اطراف این ناور را در بر گرفته اند.

ناو هوایپما بر Admiral Kuznetsov

ناو هواپیمابر آدمیرال کوزنتسوف (به انگلیسی: Russian aircraft carrier Admiral Kuznetsov) یک کشتی جنگی است که طول آن ۳۰۵ متر است.این کشتی در سال ۱۹۸۵ ساخته شد و در سال های 1990 تا 1991 وارد خدمت نیروی دریایی روسیه شد.سرعت این ناور برابر با 54 کیلومتر بر ساعت است و پهنای آن نیز به 72 متر می رسد.کوزنتسوف قادر به حمل 40 هواگرد در کلاس های مختلف است.به طور معمول جنگنده سوخوی 33،سوخوی 25 و هلیکوپتر کا-27 بر روی آن جای می گیرند. دریاسالار کوزنتسوف نه فقط یک ناو هواپیما بر سنگین،بلکه یک کشتی جنگی به همراه تسلیحات فراوان است.موشک های هدایت شونده،موشک های سطح به سطح،مسلسل های سنگین و درگیری با اهداف هوایی از جمله امکانات آن است.عدم منجنیق عرشه پذیرایی از هواپیماهای سنگین را دشوار کرده است.یک سطح شیبدار با زاویه 12 درجه در جلوی ناو به چشم میخورد.محیط عرضه نیز برابر با 14800 متر مربع است.عرشه این ناو مجهز به 3 سپر حرارتی است و توانایی تحمل 450 درجه سانتی گراد را داراست.نیروی پیشرانه توسط 8 دیگ بخار تامین میگردد که توسط سوخت مازوت فعایت می کنند.حداکثر سرعت این ناو نیز 54 کیلومتر بر ساعت است.

ناو هواپیما بر Liaoning 

ناو هواپیمابر لیائونینگ در سال 1985 کلید خورده و در سال 1988 به آب انداخه شد.این ناو در ابتدا توسط شوروی سابق در دست تولید قرار گرفت و قرار بود در نهایت به عنوان یک ناو در کلاس Kuznetsov به خدمت بپردازد.اما پس از فروپاشی شوروی،این ناو که ساخت آن به پایان نرسیده بود به کشور چین فروخته شد.چین به وسیله بازسازی و انجام مراحا پایانی این ناو را در سال 2012 به طور رسمی به خدمت گرفت.این ناو در راستای جاه طلبی های ارتش چین به تکامل و استفاده رسید.این ناو قادر به حمل 50 جنگنده و هواگرد است.حداکثر سرعت آن نیز به 59 کیلومتر در ساعت می رسد.چین پس از تعمیرات و تغییرات خود،تمامی سلاح های سنگین روسی را از آن خارج کره و این ناو را با تسلیحات سبک و کوتاه برد تجهیز کرد.این ناو به توزان قدرت در منطقه چین بسیار کمک خواهد کرد. ناو هواپیمابر لیائونینگ 304 متر طول دارد و ارتفاع دکل آن به 38 متر می رسد.ارتش چین برای اولین بار عرشه را به وسیله یک جنگنده J-15 مورد آزمایش قرار داد.این ناو کشور چین را در مرکز توجهات سیاسی قرار داده است.این کشور هم اکنون در حال کار بر روی یک ناو میهنی است.

ناو هواپیما بر Queen Elizabeth class

کلاس ملکه الیزابت به نیروی دریایی کشور انگلستان تعلق دارد.این کلاس دارای دو ناو هواپیما بر است که برخی منابع ورود نسخه دوم آن را بین سالهای 2016 تا 2020 می دانند.اولین نمونه از این ناو با نام HMS نیز شناخته می شود.تجربیات انگلستان از جنگ فالکلند ارتش این کشور به فکر ایجاد ناوهای هواپیما بر در کلاس های سبک و تهاجمی افتاد.بدین طریق نیاز انگلستان از ناتو نیز کاهش می یافت.علاوه بر آن این ناو به منظور حمل جنگنده مدرن F-35 برنامه ریزی شده است.این ناو قار به حمل 4 فروند 4 جنگنده F-35 و یا 25 فروند هلیکوپتر شینوک است.دبیر وزارت دفاع انگلیس Des Browne در 25 جولای 2007 هزینه‌ی ساخت دو ناو را 3.8 بیلیون پوند معادل 6.18 بیلیون دلار اعلام کرد.طول این کلاس 284 متر،سرعت آن 25 گره دریایی،عرض 73 متر،حداکثر وزن قادر به جا به جایی 65 هزار تن و تسلیحات سنگین آن نامشخص است.3 مسلسل 30 میلی متری و 3 مسلسل پیشرفته CWIS در اطراف این ناو قرار خواهند گرفت.سامانه های راداری آن نیز شامل :سامانه‌ی راداری MRR رادار سه‌بعدی باند E/F گونه‌ی ARTISAN است.سامانه حرکتی این ناو توسط موتورهایی با استفاده از سیستم IEP تامین می گردد.به دلیل هزینه های بالای موتورهای اتمی،وزارت دفاع این کشور از توربین های MT30 با توان 70 مگاوات و چهار موتور دیزلی با توان 40 مگاوات استفاده‌خواهد شد. این سیستم در مجموع 110 مگاوات توان تولید خواهد کرد که این توان نیروی الکتریسیته‌ی موتور‌های الکتریکی را فراهم خواهد کرد.ناوهای کلاس الیزابت قادر به حمل 8600 تن سوخت به منظور استفاده سیستم داخلی خود و هواگردها هستند.علاوه بر آن دو ژنراتور دیزلی برای مواقع اضطراری در نظر گرفته شده است.تمرکز اصلی این ناو بر روی قدرت تحرک بالا،کاهش پرسنل و حمله های برق آسا است.

قسمت دوم