بیشتر بدانید: آیا ضبط فیلم های Ultra HD برای نمایش در تلویزیون Full HD توجیه پذیر است؟

از گوشی های موبایل گرفته تا تلویزیون های هوشمند، میل به جزییات بیشتر و نمایشگر بزرگتر به شکل سیری ناپذیری جریان دارد. مدتی است که تلویزیون های 4K (وضوح 3840×2160 پیکسل یا Ultra HD) از راه رسیده اند و همینطور گوشی های موبایلی به مانند LG G3 ،Galaxy S5 و Xperia Z2/Z3 که چنین وضوحی را در قالب ویدیو ثبت می کنند. این تلویزیون ها هنوز به خانه بسیاری از ما راه پیدا نکرده اند و مدتی طول می کشد تا جایگزین مدل 1080p قدیمی شوند. با این حساب و اگر گوشی ما این مد فیلمبرداری را پشتیبانی کند، چه توجیهی دارد که این همه فضای ذخیره سازی را با ضبط در حالت 4K به هدر دهیم و آخر سر فیلم خود را روی تلویزیون 1080p ببینیم؟ آیا این منطقی است؟

پاسخ برای کسانی که به دنبال حداکثر کیفیت هستند، مثبت است. بیایید ابتدا کمی با سیستم ضبط تصاویر ویدیویی آشنا شویم. در دنیای نمایشگرها، سه کانال رنگی قرمز، سبز و آبی در هم آمیخته و رنگ نهایی پیکسل های تصویر را شکل می دهند. این سیستم سه رنگ برای تصاویر ثابت یا همان عکس ها کاربرد دارد، اما برای فریم های ویدیویی سیستم سه بخشی دیگری به نام Y’CrCb استفاده می شود. حرف Y (بخش اول) میزان روشنایی پیکسل ها را تعریف می کند و در دو بخش دیگر یعنی Cr و Cb داده های رنگی جای می گیرند.

از آنجا که هر فایل ویدیویی از تعداد بسیاری فریم تشکیل شده و همین حجم آن را بسیار بالا می برد، معمولا رنگ هر پیکسل را در سه پیکسل مجاورش قرار می دهند و با حذف داده های مربوط به آن سه تا، به حجمی بسیار کمتر دست می یابند. این سیستم را 4:2:0 نامیده اند و همانطور که متوجه شده اید، کیفیت تصویر را کاهش می دهد. وقتی که اقدام به ضبط تصاویر 4K می کنیم، همین سیستم 4:2:0 به کار می رود و زمانی که فایل ویدیویی را روی تلویزیون یا نمایشگر 1080p (وضوح 1920×1080 پیکسل) پخش می کنیم، هر چهار پیکسل ترکیب شده و یک پیکسل را شکل می دهند. نتیجه اینکه هر پیکسل رنگی یکتا دارد و به واسطه آن تصویر کیفیت بالاتری خواهد داشت. شاید این افزایش کیفیت برای برخی چندان مهم یا محسوس نباشد، اما برای افراد تیز بین و کسانی که حداکثر کیفیت را می خواهند ارزشمند خواهد بود.