دانشگاه MIT و یک کپسول برای آنالیز صوتی بدن!

قطار فناوری با سرعت بسیار زیاد در حال حرکت و هیچ ایستگاهی برای توقف آن وجود ندارد.علم کامپیوتر و الکترونیک دیجیتال در راستای کمک به علوم پزشکی و راه حل های درمان ید طولانی دارد.با یک نگاه ساده به تجهیزات پزشکی میتوان این امر را ثابت کرد.اینک دانشگاه MIT ایالات متحده مجددا با یک ابداع جدید،جامعه پزشکی را به تشویق خود وا داشته است.

تا پیش از یک تراشه کوچک به همراه دوربین که درون محفظه ایی به اندازه یک کپسول دارویی قرار گرفته است،جایگزین لوله های طولانی و خطرناک پزشکی شده و تصاویر داخل بدن را برای پزشکان مانیتور می کرد.شنیدن صدای ضربان قلب و اطلاع از کارکرد صحیح اعضای بدن هم اکنون به وسیله گوشی های پزشکی و از طریق ارتباط با خارج از بدن صورت می گیرد.این شیوه سنتی دارای مشکلاتی است که از دقت تشخیص های پزشکی کاسته و گاها پزشک معالج قادر به تشخیص واضح بیمار نیست.از همین رو متخصصان دانشگاه MIT بر آن شده اند که با تولید دستگاهی بسیار کوچک این مشکل را برطرف سازند.این محصول یک کپسول کوچک سیلیکونی است درون آن سنسورها و مدار الکترونیکی کوچکی وجود دارد که بیمار به وسیله بلع،آن را به داخل بدن خود می فرستد.سپس این کپسول به وسیله سنسور های خود،صدای ضربان قلب و کارکرد قسمت های دیگری از بدن مانند ریه را به گیرنده خارجی ارسال می کند.سیگنال های این کپسول حداکثر 3 متر برد دارد.از آنجایی که اعضای داخلی بدن دارای صداهایی در هنگام فعالیت هستند،این کپسول صداهای دریافتی خود را آنالیز کرده و تنها صداهای مهم مانند ریه و قلب را برای خروجی ارسال می کند.این حسگر به طور عادی یک تا دو روز بعد از بلعیده شدن نیز می تواند در ادامه روند پزشکی موثر بوده و اطلاعات را به بخش های خروجی منتقل نماید.محققان این سنسور امیدوار هستند که آن در مواردی مانند آموزش،استفاده برای بیماری های مزمن،استفاده در بدن سربازان و ورزشکاران،پزشکان تازه کار و…مورد استفاده قرار گیرد.دانشگاه MIT در یک بررسی جداگانه اما مشابه به دنبال سنسورهای دیجیتالی خوراکی است که علاوه بر نمایش اطلاعات مهم بدن،قادر به تشخیص مولوکول هایی خاص و یا حتی بیماری و ارسال دارو باشند.جامعه پزشکی همواره مدیون پیشرفت های علم کامپیوتر و دیجیتال است.