آپارات با انتشار بیانیه‌ای رسمی، ادعاهای مطرح‌شده درباره کسب درآمد از طریق لایک‌کردن و تماشای ویدئو در ازای دریافت پول دیجیتال را قاطعانه رد کرد. بر اساس اعلام مسئولان این پلتفرم پرمخاطب، کارزارهای تبلیغاتی اخیر هیچ ارتباطی با سازوکار رسمی آپارات ندارد.
در روزهای گذشته، پیام‌ها و پست‌های تبلیغاتی فراوانی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد که به کاربران وعده پرداخت ارز دیجیتال در ازای انجام رفتارهای ساده‌ای مانند لایک‌کردن و تماشای ویدئو را می‌دادند.
گسترش این پیام‌ها پرسش‌ها و نگرانی‌های زیادی را میان مخاطبان ایجاد کرد و آپارات هرگونه ارتباط با ترویج‌کنندگان این روش‌ها را بی‌اساس خواند. طبق توضیحات ارائه‌شده، سازوکار درآمدزایی آپارات تنها بر دو پایه تعریف می‌شود: الف) تولید محتوای اختصاصی و یونیک توسط سازندگان؛ ب) میزان بازدید واقعی مخاطبان از این محتوا.
به‌عبارت‌دیگر، هیچ طرح رسمی برای پرداخت پاداش نقدی یا رمزارزی در ازای لایک و کلیک در این پلتفرم وجود ندارد. مدیران آپارات با سلب مسئولیت در قبال کلاهبرداری‌های احتمالی، از کاربران خواستند فریب وعده‌های مشکوک پاداش مالی در ازای کلیک و تماشا را نخورند و پیش از هر اقدام، اصالت طرح‌های درآمدزایی را از منابع رسمی پلتفرم بررسی کنند.
راه‌اندازی کارزار اعتراض به عدم رعایت حق نشر در آپارات
از طرفی دیگر، جمعی از تولیدکنندگان محتوا با راه‌اندازی کارزاری با هشتگ «عدم حق نشر در آپارات»، خواستار پاسخ‌گویی این پلتفرم درباره نقض گسترده حق نشر و شفاف‌سازی درآمد تبلیغاتی شدند. کارزار اعتراض به «عدم دریافت حق نشر در آپارات» با این ادعا آغاز شده که بزرگ‌ترین پلتفرم اشتراک ویدئوی ایران سال‌هاست که به محل اصلی انتشار غیرمجاز آثار تولیدکنندگان محتوا تبدیل شده است.
امضاکنندگان می‌گویند صاحبان آثار، از فیلم‌سازان و مستندسازان حرفه‌ای تا کاربران عادی، بارها شاهد بازنشر بی‌اجازه آثارشان در آپارات بوده‌اند، درحالی‌که پلتفرم از بازدید و درآمد تبلیغاتی آن سود می‌برد.
گفتنی است آپارات در سال 1402 سرویس حق نشری معرفی کرد؛ اما کارزار می‌گوید این سامانه واکنشی عمل می‌کند و تا زمانی که صاحب اثر فایل مرجع را ثبت و تخلف را گزارش نکند، وارد عمل نمی‌شود؛ در مقابل، سامانه Content ID یوتیوب به‌صورت مستمر روزانه حجم عظیمی از ویدیو را بررسی می‌کند. منتقدان اعتقاد دارند اولویت اصلی آپارات جلوگیری از فیلترشدن است، نه حفاظت از حقوق تولیدکنندگان. همچنین عدم وجود رقیب جدی، انگیزه بهبود خدمات را از میان برده است.
به بیان دقیق‌تر، خواسته‌های کارزار مذکور شامل راه‌اندازی سامانه واقعی و فعال تشخیص حق نشر، به‌جای اقدام صرفاً پس از گزارش صاحب اثر، شفافیت درآمد تبلیغاتی و تقسیم آن به صاحبان اصلی محتوا به سبک یوتیوب، پایان‌دادن به تبعیض قانونی میان پلتفرم‌های ایرانی و خارجی و تعامل با تولیدکنندگان محتوا به‌جای پرونده‌سازی و فشار می‌شود.
توسط 
توسط 
دیدگاهتان را بنویسید