پروژه اسپیساکس متعلق به ایلان ماسک با پیشنهاد ارائه کیت استاندارد استارلینک به صورت رایگان توانست در تخصیص بودجه طرح BEAD دولت فدرال موفق ظاهر شود. تغییر اخیر در تعریف سرویس اینترنت پرسرعت برای مناطق روستایی مسیر را برای بهرهمندی استارلینک از یارانه فدرال هموار کرد. مدتی قبل، استارلینک با عرضه اشتراکهایی که نیازی به پرداخت هزینه برای سختافزار نداشتند، در کشورهای اروپایی با استقبال گستردهای روبهرو شد و توانست جایگاه قابل توجهی در بازار بهدست آورد.
برنده شدن استارلینک در مزایدههای ایالتی
استارلینک در یکی دیگر از مزایدههای ایالتی نیز پیروز شد تا اینترنت پرسرعت را به مناطق موسوم به «کمبرخوردار» برساند؛ مناطقی عمدتاً روستایی در ایالتهای کمجمعیت که اجرای فیبر نوری در آنها بدون یارانههای فدرال مقرونبهصرفه نیست. دولت آمریکا از طریق طرح BEAD بیش از 42 میلیارد دلار میان تمامی ایالتها و مناطق تحت قلمرو خود توزیع کرد تا دسترسی به اینترنت پرسرعت برای همه شهروندان، حتی در دورافتادهترین نقاط فراهم شود.
در مدت کوتاه حضور ایلان ماسک در کاخ سفید، طرح BEAD تعریف اینترنت پرسرعت را تغییر داد تا ارائهدهندگان اینترنت ماهوارهای مانند استارلینک نیز مشمول شوند. این تغییر بحثبرانگیز باعث اعتراض شرکتهای فعال در فیبر نوری شد زیرا تلاشهای پرهزینه آنها را در موقعیت نابرابر تأمین مالی قرار میدهد.
تخصیص بودجه در ایالت اوهایو
به عنوان نمونه، ایالت اوهایو 793 میلیون دلار بودجه از طرح BEAD دریافت کرد؛ اما در نهایت تنها 227 میلیون دلار بر اساس پیشنهاد نهایی ایالت هزینه خواهد شد. در این میان، استارلینک با دریافت 53 میلیون دلار وظیفه پوشش 43 درصد از مکانهای خدماتی اینترنت «BSL» را بر عهده گرفت.
مقایسه استارلینک با شرکتهای فیبر نوری
در مقایسه، اوهایو بیشترین سهم از بودجه تخصیصیافته را به شرکت Spectrum پرداخت و بیش از 80 میلیون دلار برای پوشش تنها 14 درصد از مکانهای خدماتی اینترنت اختصاص داد. بر اساس دستورالعملهای جدید BEAD، ارائهدهندگان اینترنت ماهوارهای مانند استارلینک شانس بیشتری برای موفقیت دارند؛ همانطور که در ایالت مونتانا نیز اتفاق افتاد. در آنجا استارلینک 119 میلیون دلار برای پوشش 28 درصد مکانهای خدماتی دریافت کرد، در حالی که پروژه Kuiper آمازون تنها 26 میلیون دلار برای پوشش 37 درصد مکانها به دست آورد.
اولویت ایالتها؛ سرعت اجرا به جای کیفیت
ایالتها به طور طبیعی سرعت و سهولت اجرا را بر کیفیت سرویس اینترنت ترجیح میدهند. در چنین شرایطی ارائهدهندگان اینترنت ماهوارهای در مقایسه با فیبر نوری برتری پیدا میکنند. در اوهایو تنها الزام استارلینک ارائه دیش رایگان و سرعت دانلود 100 مگابیت بر ثانیه است؛ بدون نیاز به کاهش هزینه ماهانه سرویس. این روش ارزانترین راه برای رشد استارلینک محسوب میشود زیرا اغلب کیت استاندارد خود را با قیمت تمامشده عرضه میکند تا از طریق اشتراکهای ماهانه درآمد اصلی را به دست آورد.
محدودیت فیبر و آینده استارلینک
فیبر نوری توانایی ارائه سرعت تا 1 گیگابیت بر ثانیه را دارد؛ قابلیتی که استارلینک تنها از سال آینده با آغاز پرتاب ماهوارههای V3 توسط موشک Starship 3 به آن دست خواهد یافت. با این حال دستیابی به چنین سرعتی تنها با خرید دیش گرانقیمت Performance ممکن میشود که قطعاً از محدوده پوشش طرح BEAD خارج خواهد بود.
توسط 
توسط 
دیدگاهتان را بنویسید