پاتریک گلسینگر مدیرعامل پیشین اینتل فاش کرد که این شرکت در دورانی که بر بازار پردازندههای مرکزی تسلط داشت، پردازندههای گرافیکی انویدیا را چندان جدی نمیگرفت. او در گفتوگویی به وضعیت اینتل پیش از بازگشت خود، همکاری این شرکت با اپل، پیامدهای احتمالی تنشها در تایوان بر اقتصاد جهانی و همچنین آینده رایانش کوانتومی پرداخت. گلسینگر که اکنون ارتباط نزدیکی با شرکت PsiQuantum دارد معتقد است رایانش کوانتومی تا پیش از پایان دهه جاری میلادی میتواند بسیاری از صنایع را متحول کند. همچنین اینتل به تازگی قیمت پردازندههای پرچمدار دسکتاپ خود را تا 50 دلار افزایش داده است.
پاتریک گلسینگر از آیندهنگری استیو جابز در اپل میگوید
این گفتوگو با بررسی وضعیت اینتل پیش از بازگشت گلسینگر به سمت مدیرعاملی آغاز شد؛ دورهای که این شرکت با اپل همکاری میکرد. گلسینگر از راهبرد اینتل در پرداخت حدود 100 میلیارد دلار سود سهام به سهامداران انتقاد کرد و گفت چنین تصمیمی بیشتر از سوی مدیرانی با پیشزمینه تجاری به جای مدیران فنی گرفته شده بود. او گفت:
در 5 یا 6 سال پیش از بازگشتم اینتل 100 میلیارد دلار به سهامداران پرداخت کرد. اگر آن 100 میلیارد دلار در ترازنامه شرکت باقی مانده بود هماکنون ارزش فوقالعادهای داشت. زمانی که به اینتل بازگشتم این شرکت نزدیک به یک دهه هیچ کارخانه جدیدی نساخته بود. چطور ممکن است کارخانه نسازید؟ چطور ممکن است دستگاههای EUV نخرید؟
به گفته او، تنها افرادی با پیشزمینه فنی میتوانستند ضرورت خرید تجهیزات جدید و ساخت کارخانههای تازه را درک کنند زیرا از دیدگاه اقتصادی چنین سرمایهگذاریهایی در کوتاهمدت چندان جذاب به نظر نمیرسید. گلسینگر همچنین از همکاری خود با استیو جابز یاد کرد و او را فردی شگفتانگیز و بیرحم توصیف کرد. اپل در سال 2005 استفاده از پردازندههای اینتل را در کامپیوترهای مک آغاز کرد. گلسینگر با اشاره به این تغییر، آیندهنگری جابز را ستود و گفت او سالها پیش از مهاجرت مک از معماری PowerPC به پردازندههای x86 اینتل مقدمات این انتقال را فراهم کرده بود. او توضیح داد:
به یاد دارم نخستین گفتوگوی ما با استیو درباره انتقال سیستم عامل مک از پردازندههای PowerPC به پردازندههای اینتل انجام شد. ما به تواناییهای خود در زمینه کامپایلرها و سیستم عاملها افتخار میکردیم و به او گفتیم که در انتقال سیستم عامل به x86 کمک خواهیم کرد. اما استیو پاسخ داد که چهار نسخه گذشته سیستم عامل را با همین هدف توسعه داده است. او از مدتها قبل فناوریهای پایه اپل را برای اتفاقی که شاید در آینده رخ دهد آماده کرده بود.

جنسن هوانگ، استیو جابز دنیای پردازندههای گرافیکی؟
در آن زمان اینتل رهبر صنعت تولید تراشه بود و محصولاتش ستون اصلی بازار کامپیوتر به شمار میرفتند. گلسینگر در توضیح روند شکلگیری فناوریهای بزرگ، به نگاه اینتل نسبت به انویدیا و پردازندههای گرافیکی آن اشاره کرد. او گفت:
جنسن فقط در حال ساخت سیستمهای پردازشی با توان عملیاتی بالا بود. زمانی که اینتل در اوج قدرت خود در بازار پردازندههای مرکزی قرار داشت ما تا حدی به محصولات او با دیده تمسخر نگاه میکردیم. تصورمان این بود که اینها فقط پردازندههای گرافیکی هستند و صرفاً گیمرها به چنین محصولاتی نیاز دارند.
به گفته گلسینگر زمانی که انویدیا به تدریج یک اکوسیستم نرمافزاری کامل پیرامون پردازندههای گرافیکی خود ایجاد کرد شرایط تغییر یافت. او توضیح داد:
وقتی آنها ساخت پشته نرمافزاری خود را آغاز کردند، با فناوریهایی مانند CUDA، معماری SIMT، چندریسمانی و موارد دیگر محصولاتشان مرحله به مرحله بهتر شد. این روند تا حدی یادآور شیوه کاری استیو جابز بود.
گلسینگر معتقد است استفاده گسترده از پردازندههای گرافیکی در زمینههای پردازش با کارایی بالا، زمانی آغاز شد که پژوهشگران ژاپنی فعال در زمینه HPC دریافتند میتوان از کارتهای گرافیک برای چنین کاربردهایی استفاده کرد.
رایانش کوانتومی تا پیش از سال 2030 متحول میشود؛ هشدار درباره تهدید چین برای تایوان
یکی از مهمترین چالشهای اینتل رقابت با شرکت تایوانی TSMC است. گلسینگر گفت زمانی که مدیریت اینتل را بر عهده گرفت TSMC حدود 5 برابر بیشتر از اینتل ویفر تولید میکرد. او همچنین درباره پیامدهای احتمالی محاصره تایوان از سوی چین هشدار داد و گفت:
جزیره تایوان کمتر از 3 هفته ذخایر انرژی دارد. همین موضوع باید همه را نگران کند. اگر محاصره بیش از 3 هفته ادامه پیدا کند بخش بزرگی از شبکه برق جزیره از کار میافتد. وقتی یک کارخانه تولید تراشه خاموش شود، راهاندازی دوباره آن حدود 90 روز زمان میبرد. پیامد اقتصادی خاموشی گسترده در تایوان حتی از رکود بزرگ نیز شدیدتر خواهد بود. حتی نیازی به شلیک یک گلوله هم نیست؛ فقط کافی است 3 هفته انرژی به تایوان نرسد. این جزیره به واردات LNG وابسته است. به همین دلیل باید زنجیره تامین مقاومتری ایجاد کنیم.

گلسینگر معتقد است با توجه به اینکه چین طی 4 سال گذشته 7 بار تنگه تایوان را مسدود کرده، وقوع محاصرهای دیگر صرفاً یک فرضیه نیست. او در پایان به آینده رایانش کوانتومی پرداخت و گفت:
به زودی میتوانیم مسائلی را حل کنیم که امروز هیچ کامپیوتری قادر به محاسبه آنها نیست. در زمینه شیمی، زیستشناسی و حتی لجستیک رایانش کوانتومی میتواند بهترین پاسخ ممکن را پیدا کند. در همین دهه نتایج برتری کوانتومی را در صنایع مختلف خواهیم دید. اکنون میدانیم چگونه کیوبیت بسازیم، چگونه خطاهای آن را اصلاح کنیم و الگوریتمهای مناسب نیز در اختیار داریم. اکنون تنها باید مقیاس مهندسی را افزایش دهیم. پیش از سال 2030 به نتایج مهمی در رایانش کوانتومی خواهیم رسید.








دیدگاهتان را بنویسید