مجتبی قلیپور، عضو هیئتعلمی پژوهشکده مطالعات راهبردی، ضمن اشاره به خاموشی 88 روزه اینترنت در ایران، تأکید کرد که آثار این سیاست تنها اقتصادی نیست و پیامدهای عمیق اجتماعی، روانی و سیاسی دارد. او تصمیم دولت پزشکیان بر بازگشایی اینترنت را تحسین کرد و آن را «بازگشت به زندگی عادی» دانست.
قلیپور در یک گفتوگوی خبری، به ابعاد منفی قطع اینترنت در کشور اشاره کرد. او گفت: «هزینههای اقتصادی این تصمیم قابلمشاهدهتر است؛ اما آثار اجتماعی و روانی آن بهمراتب پیچیدهتر و کمتر قابلسنجش است. پیامدهایی مانند کاهش امید اجتماعی، تضعیف اعتماد نهادی، گسترش احساس نابرابری و حتی افزایش تمایل به مهاجرت، در محاسبات رایج سیاستگذاری کمتر مشاهده میشود و همین موضوع باعث «کم برآوردی جدی» از آثار قطع اینترنت میشود.»
او در بخش دیگری از صحبتهای خود به تجربه محدودیتهای اینترنت در شرایط بحران اشاره کرد و افزود: «قطع اینترنت ممکن است در کوتاهمدت با ملاحظات امنیتی توجیه شود؛ اما تداوم آن حتی در دوره پس از بحران، میتواند سطح نارضایتی و آسیب به امنیت روانی جامعه را گسترش دهد.» این استاد دانشگاه، تداوم قطعی اینترنت پس از اعلام آتشبس را تصمیمی «نادرست» خواند و معتقد بود که «بازگشایی سریع اینترنت»، به احیای آرامش اجتماعی و خروج از وضعیت تعلیق کمک میکرد.
اینترنت صرفاً یک ابزار ارتباطی و فرعی نیست!
علاوهبرآن، قلیپور اینترنت را بخشی جداییناپذیر از زندگی امروز مردم دانست و گفت: «این دیدگاه که اینترنت صرفاً یک ابزار ارتباطی است، یک خطای شناختی در نظر گرفته میشود. اینترنت در حال حاضر بستر اقتصاد، اجتماع، سیاست و زیست روزمره مردم است.» او در ادامه با تمجید تصمیم دولت چهاردهم برای بازگشایی اینترنت، آن را «شجاعانه» توصیف کرد و یادآور شد این تصمیم، حتی برای مخالفان نیز بازندهای واقعی ایجاد نمیکند.
به اعتقاد قلیپور، بازگشایی اینترنت از سوی دولت میتواند به بهبود بخشی از اعتماد سیاسی و نهادی کمک کند و حتی بهعنوان نشانهای از احترام دولت به تعهدات اجتماعی تلقی شود؛ هرچند تأکید کرد که نباید در ارزیابی آثار آن دچار اغراق شد.
توسط 
توسط 
توسط 
دیدگاهتان را بنویسید